limerick-groninger

Een blog over Ierland.


1 reactie

Storm Hannah 2.

Vrijdag ben ik normaalgesproken vroeg vrij omdat ik de rest van de week langer doorwerk en om 10 voor 1 was ik al weer thuis. Het graafschap Clare had code rood maar voor Limerick gold nog steeds vanaf vier uur code oranje. Het gebeurt niet vaak dat een storm op een vrijdagmiddag begint en ik zei tegen Orla dat ik eigenlijk wel een paar uurtjes naar de kust wilde om te zien of ik wat spectaculaire stormfoto’s kon maken. Orla keek me aan alsof ik twee hoofden had en vroeg me of ik wel goed bij het fysieke hoofd was. Ik argumenteerde dat het Ierse meteorologische instituut na een misser de laatste jaren erg aan de voorzichtige kant was met het uitgeven van waarschuwingen en dat ik, mede na bestudering van de weersvoorspellingen op yr.no, tot de conclusie was gekomen dat het tot een uur of 7 ’s avonds betrekkelijk veilig op de weg zou zijn. Ze hoefde niet mee, ik kon best alleen gaan. Dat wilde ze echter niet maar ze wilde alleen naar de kust van het graafschap Kerry omdat dat dichterbij was. Dat vond ik een mooi compromis en om drie uur zaten we in de auto richting Ballyheigue waar we een goed uur later aankwamen na een rit waarbij we door een aantal regenbuien reden, de wind onderweg behoorlijk toenam en ik één keer voor een paar omgewaaide afvalcontainers moest uitwijken en een keer voor een half over de weg gewaaide verrotte stam die we netjes weer in de berm duwden. Ik parkeerde de auto vlak bij het strand maar er was één probleem: we konden de autodeuren bijna niet open krijgen terwijl de auto ook flink stond te schudden. Dat kon problemen geven met nog toenemende wind. Ik besloot toen om de auto maar in het dorp, in een iets meer beschutte zijstraat te parkeren.

Een strandwandeling zat er niet in. Het waaide inmiddels zo hard dat het af en toe moeilijk was om op de been te blijven. Het grootste probleem was echter het zand. Het was droog en nog redelijk helder weer maar de enige reden waarom ik mijn zonnebril opzette was ter bescherming van mijn ogen tegen het rondzwiepende zand.  We werden compleet gezandstraald terwijl we nog niet eens op het strand stonden. Ik was diep onder de indruk van de kracht die de wind inmiddels had. Het leek er echter op dat de  storm een averrechts effect op het water had. Het was alsof de golven teruggetrokken werden inplaats van opgestuwd. Ik had hogere golven gezien op een rustigere dag. Ik begreep toen dat het mede werd veroorzaakt vanwege afgaand tij. Via mijn slimme telefoon zag ik dat het om een uur of 7 volledig eb zou zijn. Tsja, dat werd dus niets met de spectaculaire foto’s.

We besloten om terug te rijden via Ballybunnion, een kustplaatstje met mooie klippen. Wie weet dat er daar wat betere foto’s te maken zouden zijn. In Ballybunnion aangekomen bleek dat de wind welliswaar behoorlijk tekeer ging waardoor ik een aantal keren bijna van de sokken werd geblazen maar dat het met de golven net zo droevig gesteld was. Orla maakte de opmerking dat dit de eerste keer was dat ze het strand zo leeg had gezien, wat echter geen wonder was met al het rondzwiepende zand. Ik voelde me teleurgesteld omdat ik me zo verheugd had op huizenhoge golven tot ik enigzins beschaamd bedacht dat de kustbewoners juist erg blij zouden zijn met het feit dat de storm samenviel met eb. De meeste schade in voorgaande stormen was juist veroorzaakt door de combinatie vloed en storm. Dan maar geen mooie plaatjes.

Om zeven uur die avond waren we weer thuis na een rit waarbij we een over de weg rollende grote gymbal, een paar afvalcontainers en een plastic tuinstoel moesten ontwijken. De storm begon een uur later bij ons thuis de windspierballen te laten zien. Het ging behoorlijk tekeer maar we hebben geen moment zonder stroom gezeten. Het heeft de hele nacht gestormd. Ik ben er een paar keer uit geweest om met grote moeite rond het huis te lopen. Het ging allemaal goed. Zaterdagochtend hoorden we dat duizenden huishoudens zonder stroom zaten en een aantal caravans op campings langs de kust totaal vernield waren. Gelukkig waren er geen doden te betreuren.

Stiekem hoop ik nog wel op stormweer bij vloed, in een weekend, waarbij de golven spectaculair zijn, ik mijn mooie foto’s kan maken, maar niemand schade lijdt.

Ballybunnion 26-04-2019

De storm Hannah ging gepaard met laag water waardoor de golven laag bleven maar het strand leeg vanwege het rondzwiepende zand.

Advertenties


1 reactie

Storm Hannah.

Het gaat stormen vandaag. Gisteren kreeg ik al via een app een code oranje waarschuwing voor het graafschap Limerick waar wij wonen en ook voor de graafschappen Cork en Kerry. Het graafschap Clare heeft inmiddels code rood. Voor de meeste andere graafschappen geldt code geel dat nog kan veranderen naar oranje voor een deel van de nacht. De waarschuwing geldt vanaf een uur of vier vanmiddag maar dat is erg ruim genomen. Op de meeste plaatsen zal de storm pas gedurende de avond echt beginnen. Er worden windstoten van 130 km per uur verwacht met de daarbijbehorende schade van omgevallen bomen en stroomuitval.

Wij zijn niet blij met deze storm, vooral omdat onze twee appelbomen mooi in bloei staan en het maar afwachten is hoe ze de storm doorkomen. Stroomuitval bij storm zijn we wel gewend. In Ierland heb je nog veel bovenleidingen en dan is dat bijna onvermijdelijk. Meestal is dat binnen een paar uur weer opgelost. We koken op flessengas dus we kunnen water koken voor een kop thee en zelfs eten bereiden. Kaarsen batterijlampjes en zelfs een olielamp zijn voorhanden. Wanneer de storm vannacht over ons heentrekt kan het zijn dat we morgenochtend geen stroom hebben. We zien wel.

Het westen van Ierland ligt aan de Atlantische oceaan. Tussen Amerika en Ierland ligt geen land, hetgeen betekent dat Atlantische stormen behoorlijk kunnen huishouden wanneer ze Ierland bereiken. Wij wonen op een uur rijden van de Atlantische kust en dat is maar goed ook. Pal aan de kust wonen kan heel mooi zijn maar wanneer je huis een aantal keren is ondergelopen of op een andere manier beschadigd door een zware storm, is de lol er snel af. Het is voorspeld dat de klimaatverandering voor Ierland betekent dat naast warmer weer er waarschijnlijk meer zware stormen zullen plaatsvinden. Dat zal niet alleen voor windschade zorgen maar ook waterschade door hevige regenval, opgestuwd water uit de oceaan maar ook uit de rivieren. Ook zonder storm kan hevige regenval al voor problemen zorgen omdat men ook in Ierland zo dom is geweest om huizen te bouwen in overstromingsgebieden met als gevolg dat het overtollige water nergens heen kan en er langs rivieren straten en huizen onderlopen. Je kunt wel bedenken wat zware storm in combinatie met hevige regenval kan betekenen.

Waarschijnlijk zal storm Hannah waar wij wonen wel meevallen. Ik hoop het, vooral voor de tuin. We zijn er in ieder geval klaar voor: de vuilcontainers zijn al in de schuur geplaatst, net als de droogmolen, de plastic compostvaten zijn met stenen en autobanden verzwaard zodat de deksels er niet af kunnen waaien, batterijen zijn opgeladen, kaarsen zijn op voorraad, oh, en we hebben brood, maar dat is een Iers grapje. Lang verhaal.

storm Hannah 2

Het kleurrijke beeld van storm Hannah.


Een reactie plaatsen

Brexit.

Begin jaren 90, de eerste keer dat ik door Noord-Ierland reisde, was er nog een hevig versterkte, door Britse soldaten bewaakte grenspost. Toen ik in de bus vlak voor de grenspost mijn camera tevoorschijn haalde, werd me direct verteld om die weer weg te stoppen omdat de camera anders aan de grens afgepakt kon worden want foto’s maken bij de grenspost was uit den boze. Door de Noordierse straten liepen en reden nog gewapende patrouilles en er vlogen geregeld helicopters over. In augustus 1998 ging er in Omagh een autobom af, vier maanden na het tekenen van het Good Friday vredesverdrag. Een splintergroep was het niet eens met dit verdrag en had daarom deze laffe bomaanslag gepleegd waarbij 29 mensen om het leven kwamen. Orla en ik waren een dag tevoren nog in Omagh geweest, wat het voor ons wel heel dichtbij bracht. Daarna werd het betrekkelijk rustig in Noord-Ierland, op enkele jaarlijkse incidenten rond de oranjemarsen in juli na. De grensposten werden afgebroken en de grensbewaking verdween. Het vredesproces bleek te werken. Sindsdien is er een levendig grensverkeer met de bijbehorende handel waarvan de bewoners in de grensstreek voor een groot deel afhankelijk van zijn.

Jammergenoeg lijkt het Verenigd Koninkrijk nu roet in het eten te gaan gooien met hun Brexit. Aangezien Noord-Ierland deel is van het Verenigd Koninkrijk, wordt dit de enige fysieke landsgrens tussen dat Verenigd Koninkrijk en de EU, een grens die de meeste Noord-Ieren en Ieren open willen houden voor uiteenlopende redenen. Een harde grens betekent dat het grensverkeer niet meer vrij is, dat er allerlei heffingen op producten komen, dat er andere regels gaan gelden in de beide delen en dat aardig wat mensen problemen zullen krijgen met hun werk aangezien sommige grensbewoners over de grens werken. We hebben het dan nog niet eens over de grensbewaking gehad die nodig is in het geval er geen goede overeenkomst wordt afgesloten en er een harde grens komt. Dat zal de republiek Ierland flink wat geld gaan kosten want het gaat hier over een 499 km lange grens met veel kleine slingerweggetjes waarbij waarschijnlijk militairen moeten worden ingeschakeld om langs alle kleine weggetjes in het grensgebied te patrouilleren om smokkelen tegen te gaan.

Een ander gevaar dat op de loer ligt is het weer oplaaien van sectarisch geweld. In Noord-Ierland loopt men nog altijd op eierschalen en er is niet veel voor nodig om de zo lang onderhandelde vrede weer op losse schroeven te zetten.

Het Verenigd Koninkrijk is daarom in onderhandeling om de grens met de Ierse republiek open te houden, ook bij een no-deal brexit. Daarvoor is een zogenaamde “backstop” constructie bedacht: een noodplan waarbij de Europese Unie wil dat Noord-Ierland in de douane-unie blijft, hetgeen de Britten niet willen omdat ze geen uitzonderingspositie willen voor Noord-Ierland binnen het Verenigd Koninkrijk. De Britten willen liefst als geheel tijdelijk in de douane-unie blijven, maar dat ziet de EU absoluut niet zitten en ook de harde kern van de Brexit aanhangers vreest dat het Verenigd Koninkrijk dan nog een hele tijd aan Brussel vastzit en zit die deal ook niet zitten. Natuurlijk zijn er nu velen in zowel het VK als Noord-Ierland en de republiek Ierland die stiekem hopen dat de hele Brexit op deze problematiek strandt en dat de Brexit niet meer doorgaat. Het zou Ierland in ieder geval een hoop geld schelen want zelfs al komt er een overeenkomst en een open grens met Noord-Ierland; het gaat alleen al voor de handel veel geld kosten met alle regels en in – en uitvoerrechten. Het Verenigd Koninkrijk is een belangrijke markt voor Ierland. Hier in Ierland vreest men voor een nieuwe recessie na een Brexit. Vooralsnog blijft het spannend en houden de Ieren hun adem in.

Controle post van het Britse leger.

Een Noord-Ierse controle post van het Britse leger in de jaren 80.

road block

Kleine wegen waren geblokkeerd op de grens van Noord-Ierland en Ierland.

De grens tussen Noord-Ierland en Ierland anno 2019.

Grensprotest tegen de Brexit bij grensovergang tussen Ierland en Noord-Ierland.

 


1 reactie

Reizen in Ierland: het zuidwesten.

Het zuidwesten van Ierland beslaat voornamelijk de schiereilanden van West-Cork en het graafschap Kerry en maakt deel uit van de Wild Atlantic Way, een door de toeristenindustrie gepromote route die bij Kinsale (zie Reizen in Ierland: het zuiden) in het zuiden begint en het hele westen en noordwesten van Ierland bestrijkt. Meer naar het binnenland ligt het stadje Killarney dat bekend is vanwege het National Park met een merengebied en de Macgillycuddy bergketen met de hoogste bergpieken van Ierland:  Carrauntoohil 1,0038 meter hoog, Beenkeragh 1,010 meter, Caher 1,001 meter, Cnoc na Péiste 988 meter. Ladies view is een zeer bekend uitkijkpunt over de meren en de Gap of Dunloe is een mooie bergkloof die je wandelend, fietsend per paard of  in een paardenkoets kunt verkennen. Van de schiereilanden (peninsulas) zijn Mizen Head, The Beara Peninsula, The ring of Kerry en Dingle allemaal de moeite waard.

Mizen Head heeft een uitgezet wandelpad met een loopbrug naar een rots met een oude sein – en weerpost die te bezoeken is. Het klippenpanorama is adembenemend.

Wanneer je het echt rustig wilt hebben dan kun je het Sheep’s Head schiereiland bezoeken. Het ligt tussen Mizen Head en Beara in en is het minst toeristisch. Een gedeelte is met de auto of op de fiets toegankelijk maar er zijn ook een aantal wandelroutes uitgezet met mooie uitzichten over de baaien en met klippenpanorama’s.

Het Beara schiereiland is minder toeristisch dan de Ring of Kerry en heeft een geheel eigen charme. Op de punt van Beara vind je de enige Ierse kabelbaan naar Dursey Island. Op Beara kun je bij het plaatsje Allihies nog oude kopermijnen zien. Eyries is ook een leuk, kleurrijk plaatsje. Beara heeft een mooie bergpas, de Healy Pass, die goed te berijden is alhoewel de weg erg smal is. Een gedeelte van het schiereiland ligt in County Cork en het andere gedeelte in County Kerry. http://www.bearatourism.com/index.html

De Ring of Kerry rond het Iveragh schiereiland is erg geliefd bij toeristen vanwege de mooie uitzichten. De meeste toeristen rijden de geijkte route maar wanneer je met de auto, motor of fiets reist, (wandelen kan natuurlijk ook) kun je er ook voor kiezen om de binnenwegen van het Iveragh schiereiland te verkennen en bijvoorbeeld vanaf Killarney binnendoor steken. Je rijdt dan door een mooi berggebied en komt ook een aantal meren tegen. In de zomer kun je met een veerpont naar Valentia Island maar je kunt ook het hele jaar door vanaf Portmagee de brug nemen. Op Valentia vind je pootafdrukken van een dinosaurus. Vanaf Portmagee kun je via een bergpas of een weg door het veen naar de Skellig Ring toe. Deze kustweg dankt de naam aan schitterende uitzichten op de Skellig eilanden, bekend uit de meer recente Star Wars films. Op het Iveragh schiereiland bevindt zich ook een zogenaamd Dark Sky Reserve. In deze gebieden is de verlichting zodanig aangepast dat er ’s nachts geen lichtvervuiling is en je ’s nachts bij heldere hemel op een schitterende sterrenhemel wordt getrakteerd.

Dingle is de naam voor een schiereiland en een stadje op dat schiereiland. Het schiereiland Dingle is een zogenaamde Gaeltacht, een gebied waar Iers nog de voertaal is en de wegbewijzering ook alleen in het Iers is, hetgeen bij toeristen soms tot verwarring kan leiden. Dingle heeft de hoogste berg buiten de Macgillycuddy’s keten en dat is Mount Brandon die 952 meter hoog is. Wanneer je het Dingle schiereiland oprijdt kun je op twee manieren naar het stadje Dingle rijden: via de laaggelegen weg of via de Conor Pass, een bergpas. De laaggelegen weg is gemakkelijker en veiliger. Op het hoogste punt van de Conor Pass is een parkeerplaats en heb je mooie uitzichten maar de erg smalle weg naar Dingle slingert zich rond een berg met aan de ene kant een rotswand en aan de andere kant een afgrond. Wanneer je tegenliggers tegenkomt moet je soms een eindje achteruitrijden om bij een plek uit te komen waar je elkaar kunt passeren. Niet aan te raden voor caravans, campers en zenuwachtige automobilisten. Dingle is een leuk stadje met veel eetgelegenheden, pubs en traditionele muziek. In de haven van Dingle zwemt een dolfijn genaamd Fungie rond die ook per boot te bezoeken is. Vanuit het stadje Dingle kun je ook drie uur durende boottochten rond de eilanden boeken waarbij je zeehonden, dolfijnen en wanneer je geluk hebt, walvissen kunt zien.

Op het schiereiland Dingle vind je zogenaamde beehive huts: prehistorische steengestapelde hutten. Borden langs de weg geven aan waar ze zijn. Om ze te zien moet je entree betalen.

Dunquin (Dún Chaoin) is de uiterste punt van het Dingle schiereiland waar zich  het Great Blasket Centre bevindt: een museum en informatiecentrum over de Blasket eilanden die tot in de jaren 50 van de twintigste eeuw bewoond waren. Dit is een zeker een bezoek waard wanneer je geïnteresseerd bent in de geschiedenis van de eilanden. De Great Blasket (het grootste eiland) is te bezoeken. Er hebben enkele bekende Ierse schrijvers gewoond.

De Slea Head drive is een mooie rit met schitterende uitzichten. Het is gebruikelijk dat je deze rit van 46 km in totaal vanuit Dingle met de klok mee rijdt omdat een deel van de route, rond de punt, weer over een erg smalle weg gaat maar wel door toeristenbussen (met de klok mee) wordt gereden. Die kom je liever niet als tegenligger tegen. Deze rit brengt je naar Dunquin en gaat dan rond de punt die Slea Head wordt genoemd. Er zijn verschillende plekken onderweg waar het de moeite waard is om even te stoppen voor het uitzicht.

Alhoewel een rondrit over een van de schiereilanden in een dag te doen is, loont het de moeite om een aantal dagen op een schiereiland door te brengen. Vooral Beara, Iveragh en Dingle hebben goede restaurants en pubs waar je goed kunt eten, en veel slaapgelegenheden. In de plaatsjes is vooral in de zomer vaak vertier in de vorm van traditionele muziek. Mocht de lucht ’s avonds redelijk wolkenvrij zijn, dan word je tijdens een wandeling getrakteerd op een schitterende sterrenhemel.

Klik op een foto voor de grotere versie.

 

 


Een reactie plaatsen

Reizen in Ierland: het zuiden.

Cork is het grootste graafschap in Ierland. Een gedeelte van het graafschap Cork wordt tot het zuidwesten gerekend, en er is verschil met het zuiden en het zuidwesten van dit graafschap. Het zuidwesten is vrij ruig terwijl het zuiden en het binnenland van Cork wat lieflijker is. Dan is er nog de stad Cork, een van de grotere steden van de republiek.

De stad Cork, de tweede stad van de republiek, vind ik zelf gezelliger dan Dublin. In de binnenstad vind je nauwe straatjes met leuke winkels en eetgelegenheden. De “English Market” is een overdekte markt die erg bekend is en een bezoek waard. Vanuit Cork kun je via een brug naar het stadje Cobh dat in de haven van Cork ligt en de laatste haven is waarvandaan de Titanic vertrok voor de ramp. De Cobh heritage centre is een museum dat het verhaal van de Ierse emigratie vertelt.

Cork City is een goede uitvalsbasis om het zuidoosten, het zuiden en het zuidwesten te verkennen. In zowel Cork als Cobh is veel te doen op het gebied van muziek en cultuur.

Wanneer je veel Amerikanen wilt tegenkomen moet je vooral naar Blarney Castle gaan. Het kasteel is beroemd vanwege de Blarney Stone, een steen die zich op behoorlijke hoogte in het kasteel bevindt en die je ruggelings gelegen, vastgehouden door een van de suppoosten moet kussen waardoor je welbespraakt wordt. Onzin natuurlijk en het verhaal wil dat ’s avonds plaatselijke jeugd stiekem de kasteelruïne binnendringt en tegen de steen aan watert. De tuinen rond het kasteel zijn de moeite waard en het is een pittoresk plekje. Je betaalt wel 18 Euro per persoon voor een bezoek aan de tuinen.

Kinsale is een kleurrijk, toeristisch plaatsje in het zuiden van het graafschap Cork en het zuidelijkste punt van The Wild Atlantic Way. De “Old Head of Kinsale” is een uitloper met mooie klippen. Het is slechts gedeeltelijk toegankelijk omdat het andere deel door een golfclub wordt beheerd. Kinsale heeft ook een oud fort, Charles Fort dat bezocht kan worden.

De zuidkust van Cork kent veel mooie baaien waar het goed toeven is zoals Crosshaven. Er zijn ook veel prehistorische overblijfselen in County Cork. Drombeg Stone Cirkel is er een van. Het ligt een aantal kilometers van het pittoreske dorp Rosscarbery verwijderd. Wie gek is op ezels kan in Liscannor terecht voor the donkey sanctuary.

Voor de kust van Cork liggen een aantal eilanden die de moeite waard zijn. Op Cape Clear is Iers nog de voertaal en naar dat eiland reizen jaarlijks groepen Ierse kinderen af om hun Iers bij te spijkeren in Summer Schools.

Op de westelijke schiereilanden die aan het graafschap Cork toebehoren kom ik in een blog over het zuidwesten terug.

Klik op de foto’s om een grotere versie te zien.


Een reactie plaatsen

Reizen in Ierland: verblijf.

Ierland heeft een Atlantisch klimaat en zelfs in de zomer kan het vrij koel en regenachtig zijn. Daardoor is kamperen in een tent bij veel bezoekers niet favoriet. Natuurlijk heeft Ierland wel campings. Aan de kust zie je veel stacaravanparken en in toeristische gebieden zul je ook vakantiebungalows tegenkomen. Degenen die meer vrijheid ambiëren kunnen een camper huren bij bijvoorbeeld: bunkcampers (Dublin en Belfast), campervan.ie (Limerick) of mcrent.ie (Limerick). Meestal kan geregeld worden dat de campervan bij de luchthaven wordt afgeleverd.

Vooral onder jongeren zijn hostels populair. Een andere, populaire manier van overnachten is de bed-and-breakfast. Die vindt je door het hele land bij mensen thuis maar ook boven pubs en restaurants. Daarnaast heb je natuurlijk de hotels in verschillende prijsklasses.

Voor hostels kun je hostels-ireland gebruiken en voor campings, hostels, budgethotels, bed-and-breakfasts, en appartementen de site hostelworld.com.

Voor hotels zijn er veel meer sites en kun je bijvoorbeeld Trivago.ie gebruiken of hotelsireland.com

Daarnaast zijn er een aantal organisaties voor Ierse bed-and-breakfasts zoals ireland-bnb en het door het Iers toeristenbureau goedgekeurde bandbireland

Tegenwoordig heb je ook in Ierland het verschijnsel AirBnB.

In het hoogseizoen en vooral wanneer je ergens een festival wilt bezoeken, is het verstandig om van te voren te boeken. Mijn ervaring met Bed-and-Breakfast’s gaat jaren terug en ik waagde het er altijd op en zocht gewoon een overnachtingsplek vlak voordat ik naar een plaats reisde, vanuit Ierland. Je kunt bijvoorbeeld in een Iers toeristenbureau een gids oppikken met b-and-b’s en zelf bellen of in het toeristenbureau een volgende boeking doen. Voor mensen die van te voren al precies weten waar ze heenreizen, kan het handiger zijn om al vanuit het thuisland te boeken. Je kunt bijvoorbeeld ook een of meer centrale plekken uitkiezen van waaruit je dagtochten onderneemt met de overnachtingsplaats als uitvalbasis.


Een reactie plaatsen

Abortusreferendum.

Vandaag is er een referendum in Ierland. Er is een wetswijziging nodig en dat kan alleen na een referendum. Het gaat over het zogenaamde 8th Amendment dat in 1983 onder druk van de katholieke kerk en de rechtse pro-life beweging via een referendum in het Ierse wetboek was toegevoegd, waarin wordt gesteld dat de foetus dezelfde rechten heeft als de moeder. (Klik hier voor meer achtergrondinfo in het Engels). Ierland is naar mijn weten het enige land met deze bepaling in de wetgeving. Dit betekent dat abortus onder geen voorwaarde is toegestaan in Ierland. Het is vreemdgenoeg wel toegestaan om voor een abortus naar een ander land te gaan waardoor Ierse vrouwen zich genoodzaakt zien om abortussen in Engeland uit te laten voeren of abortuspillen on-line te kopen, hetgeen natuurlijk erg onveilig is omdat het niet onder begeleiding van een arts is. Een duidelijk geval van de kop in het zand steken: het gebeurt wel, maar we willen er niets van weten.

Momenteel echter, sterven vrouwen in Ierse ziekenhuizen omdat tijdens een crisiszwangerschap een arts niet mag ingrijpen zolang de foetus nog een hartslag heeft. Onbegrijpelijk. Een gewild zwangere vrouw die erachter komt dat de foetus zulke abnormaliteiten heeft dat het buiten de baarmoeder slechts enkele uren kan overleven en dan waarschijnlijk ook nog in pijn, moet toch de volledige zwangerschap en geboorte doormaken of moet naar Engeland afreizen voor een abortus. Een meisje dat na een verkrachting zwanger is geraakt, kan in Ierland geen abortus krijgen maar moet naar Engeland reizen, enz, enz. Het moge duidelijk zijn dat deze wet de lichamelijke en geestelijke gezondheid van vrouwen in de weg staat, vandaar dat er vandaag opnieuw een referendum wordt gehouden om te proberen de 8th amendment ongedaan te maken.

Helaas is Ierland niet alleen een “Ireland of the welcomes” waarvan de toeristen vaak zeggen dat de mensen zo gastvrij en warm zijn. Het heeft, net als veel andere landen, ook een meer donkere kant. Er functioneren een aantal organisaties binnen Ierland die het land moreel gezien weer een aantal eeuwen willen terugzetten, vaak gesteund door Iers-Amerikanen die vaak nog behoudender zijn dan de Ieren zelf. Jaren lang heeft de katholieke kerk de toon gezet en hadden ultrarechtse katholieke bewegingen als “The Legion of Mary” grote invloed. Gelukkig is de morele invloed vanuit de katholieke kerk een stuk verminderd na alle schandalen die veel mensen hebben wakkergeschud en beginnen steeds meer Ieren in te zien dat de kerk niet altijd de waarheid in pacht heeft. Jammergenoeg zitten er onder de immigranten in Ierland veel Poolse, Filipijnse en Afrikaanse katholieken en protestanten die vaak weer erg conservatief zijn en neemt de conservatieve moslimpopulatie in Ierland toe. Daarnaast zijn de protestantse kerken zoals de zogenaamde “Born Again Christians” ook in opmars. Dit zijn de mensen die tijdens de Gay Pride marsen langs de kant staan met borden dat alle homoseksuelen in de hel komen. Dit soort intolerantie kunnen we in Ierland missen als kiespijn, net nu er een meerderheid in Ierland voor verandering lijkt te zijn want drie jaar geleden hebben de Ieren in een referendum vóór het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht gestemd; iets wat een aantal jaren daarvoor nog voor onmogelijk werd gehouden.

Net als de campagne in de maanden voor het huwelijksreferendum, was de campagne voor dit abortusreferendum ook zeer verhit. De NO kant beschuldigde de YES kant van babymoord en bracht veel onjuiste informatie naar buiten. Het ging echt hard tegen hard op sociale media, posters, radio en televisie en op straat waar vooral mensen uit het NO kamp zeer agressief optraden tegen mensen uit het YES kamp die folder en informatie verstrekten. Posters werden beklad of van palen gerukt, bedreigingen over en weer geuit en beide kampen beschuldigden elkaar van het aannemen van geld uit Amerika.

Na vandaag weten we hoe Ierland er voor staat wat abortuswetgeving betreft, maar zelfs als de verandering van wetgeving erdoor komt, zal de NO kant alles uit de kast halen om het moeilijk te maken. Eén ding is zeker: deze discussie heeft heel veel losgemaakt in Ierland waarbij de gemoederen erg verhit zijn geraakt en – wat de uitslag ook moge zijn –  na vandaag zal Ierland voor iedereen die hier woont niet meer hetzelfde zijn.

NB: update na het referendum. De YES vote heeft gezegevierd. Het 8th amendment zal worden geschrapt, hetgeen abortus tot 12 weken mogelijk gaat maken. De NO kant heeft al aangegeven dat ze de strijd niet zullen opgeven.

Abortus ja en nee posters

De verhitte strijd over het wel of niet verwijderen van de 8th amendment in posters.