limerick-groninger

Een blog over Ierland.


1 reactie

Oud en nieuw in Ierland.

Ik zie en hoor familie en vrienden in Nederland al weken klagen over vuurwerk. De Nederlandse traditie van het zelf afsteken van vuurwerk valt bij veel mensen al lang niet meer in de smaak. Hier in Ierland mag vuurwerk alleen maar professioneel worden afgestoken, hetgeen met oud en nieuw maar in een aantal steden gebeurt. De stad Limerick deed er niet aan mee. Zij hebben een vuurwerkdisplay tijdens het meifestival en hebben dit jaar veel geld aan kerstverlichting uitgegeven.

Oud en nieuw wordt in Ierland veelal in de privésfeer gevierd met een drankje en een hapje. Meestal zijn er nog mince pies en men wil voor de gelegenheid nog wel eens bubbeltjeswijn of de goedkopere champagne aanschaffen, vooral nu het tegenwoordig in de Lidl en Aldi eind december wordt aangeboden. Traditioneel eindejaarsvoedsel zoals oliebollen, kent Ierland niet. Wanneer je, vooral in de steden, naar oudejaarsfeestjes in bijvoorbeeld hotels wilt, moet je vaak van te voren boeken en krijg je vaak wat chiquere hapjes met gerookte zalm, mooi opgemaakte sandwiches enz. In de kroegen is er de gefrituurde hap: worstjes, miniloempia’s, gepaneerde kip en vaak ook aardappelpartjes. Zowel in de hotels als in sommige kroegen is er dan een band of een deejay die voor het muzikale vermaak zorgt. De meeste jaren blijven wij thuis omdat we niet echt van dronken mensen houden en het regelmatig tijdens dit soort feestjes voorkomt dat een aantal Ieren al moeilijk op de benen kan staan voordat het twaalf uur is. Vanaf half 11 videoskype ik meestal met familie in Nederland en luiden we het Nederlandse nieuwe jaar gezamelijk in. Om 12 uur vind ik het dan leuk om even de voordeur open te doen, niet om het nieuwe jaar binnen te laten maar om naar de stilte te luisteren. Dit jaar ging dat niet helemaal op. Onze buurman had op Facebook al aangekondigd dat we zijn knallen wel zouden horen. Hij woont zo’n 50 meter verderop. Ieder jaar ging hij er prat op dat hij wel wat vuurwerk wist te bemachtigen. Meestal waren dat een stuk of vijf vuurpijlen die hij dan, vaak om een uur of 9 achter zijn huis afstak. Het vroege tijdstip was vanwege zijn kinderen gekozen. Dit jaar mochten ze blijkbaar opblijven en inderdaad hoorde ik om twaalf uur een aantal knallen, volgens mij 6, maar ik heb ze niet geteld. Eigenlijk viel daarna de stilte nog meer op.

Advertenties