limerick-groninger

Een blog over Ierland.


Een reactie plaatsen

De onbekende weg.

Het toeristenseizoen is weer in volle gang. Dat merkten we zondag 18 juni al toen we na een ochtend klussen besloten ‘s middags naar het strand van Fanore in het graafschap Clare te gaan. Fanore is niet zo ver van de Cliffs of Moher, een van Ierland’s grootste toeristentrekpleisters en de toeristische plaatsjes Doolin en Lahinch. Onderweg kwamen we de gebruikelijke toerbussen vol met Amerikanen en Fransen tegen, auto’s met vooral Nederlandse en Franse kentekens en huurauto’s met toeristen die niet gewend zijn om op de smalle weggetjes te rijden (de kustweg is slechts een regionale weg) en om de haverklap pardoes stoppen of een rare manoeuvre maken omdat het uitzicht zo mooi is. Daarnaast kom je af en toe nog fietsende en wandelende toeristen tegen die het met de verkeersveiligheid ook niet altijd zo nauw nemen. Oppassen geblazen dus. De bussen en auto’s stoppen vaak slechts voor enkele minuten waarbij iedereen uitstapt om even van het uitzicht te genieten en snel een paar foto’s te nemen om vervolgens weer naar de volgende toeristische plek te rijden, waarna je dan weer even rust hebt.

Het mooie van Ierland is echter dat het buiten de gebaande paden veel beschutte, kleine baaien kent waar het goed toeven is en waar je buiten een enkele local, niemand tegen komt. Een van die baaien is het in County Cork gelegen Nohoval Cove, een vrij spectaculaire, kleine inham met uit de zee opstekende rotspunten, waar we twee weken geleden zaterdagochtend vroeg naar toe reden, om er de ochtend door te brengen. Het is niet gemakkelijk om er te komen en een strand is er niet. Locals zwemmen er wel vanaf de rotsen en mensen komen er vooral vanwege de spectaculaire setting. Het is niet erg toegankelijk, met de laatste paar kilometer over een boerenpad waar je het liefst geen tegenliggers tegenkomt omdat je dan een eind achteruit moet voor een plek waar je elkaar kunt passeren. Door de slechte toegankelijkheid is het er erg rustig. Toen wij er aankwamen verlieten twee dames die er waren zwemmen, de inham, kwamen we een man tegen die zijn hond aan het uitlaten was en een paar uur later, toen wij op het punt stonden om te vertrekken, kwamen nog drie dames om van het uitzicht te genieten. Voor de rest hadden we het rijk alleen en liet zelfs een zeearend zich zien en horen. Voor het beste uitzicht moet je een van de klippen op, over een paadje vlak langs de rand, niet aan te raden wanneer het erg nat en/of winderig is. Van Nohoval Cove reden we daarna naar Robert’s Cove dat een strandje heeft en vooral bij Britse en Ierse toeristen in trek is, maar helaas wat ontsierd wordt door een caravanpark op de heuvel. Het strand van Robert’s Cove heeft ook wat aandacht nodig want daar lag veel wier. Van Robert’s Cove reden we door naar Youghal, een charmant, oud kuststadje, om wat te eten en via de mooie Blackwater Valley weer terug naar huis.

We gaan regelmatig op dit soort road trips en ontdekken zelfs af en toe nieuwe plekken omdat we er via achterafweggetjes per ongeluk terechtkomen of door informatie van mensen die er geweest zijn. In Ierland loont het zeker de moeite om af en toe van de gebaande paden te gaan.

Klik op een foto om een groter formaat te zien.

 

Advertenties