limerick-groninger

Een blog over Ierland.


Een reactie plaatsen

Een Iers coronavirusverslag 3

Het paasweekend is gelukkig redelijk rustig verlopen en de meeste mensen bleven thuis. Men is blijkbaar geschrokken van de heftige, boze en zelfs soms vijandige reacties van de bewoners uit de kustregio’s en men had daarnaast waarschijnlijk geen zin in hoge boetes en de kans op te worden teruggestuurd na de lange rit te hebben gemaakt. Vijf mei wordt de situatie heroverwogen. Een bevriend fotograaf uit de stad Limerick zette een filmpje op Facebook waarin hij in zijn auto door de stad rijdt: lege straten, gesloten pubs en winkels: een unheimliche, onwerkelijke sfeer. Wij zijn al weken niet meer in de stad Limerick geweest en doen de boodschappen in de kleine supermarkt in het dorp of in Newcastle West of Charleville. Orla doet de meeste boodschappen aangezien er per huishouden maar één persoon de winkel in mag. Daardoor ziet ze ook weer eens wat andere mensen want zij werkt vanuit huis en ik ga daarentegen overdag naar mijn werk waar ik genoeg mensen ontmoet. Op mijn werk is het natuurlijk veranderd want ik kan slechts met één persoon tegelijk werken in zijn of haar eigen apartement en ben beperkt tot een paar mensen per dag. De bewoners kunnen wel een wandeling om het huis maken of buiten voor hun apartement zitten maar voor hen is het natuurlijk ook vervelend dat ze nergens naar toe kunnen.

Hier op het platteland van het graafschap Limerick merk je verder niet zoveel van de coronacrisis. De boeren zijn op het land aan het werk, het was altijd al vrij rustig bij de weg en het enige dat opvalt is dat er ’s ochtends geen schoolbussen rijden en ander schoolverkeer en dat de medewerkers in het streekwinkeltje vanachter een plastic scherm op de toonbank afrekenen. Het is slechts een klein winkeltje en mensen worden soms wat zenuwachtig wanneer iemand anders binnenkomt want het is wat schipperen om afstand te kunnen bewaren. Ik zag op de weg van mijn werk naar huis op een zijweggetje een auto stilstaan met een oudere man er in. Er stond een oudere vrouw met hem door het open raampje te praten zoals je wel vaker op het platteland ziet. Het eerste dat mij opviel was dat ze veel te dichtbij stond. Het “social distancing” is voor mij ongemerkt het nieuwe normaal is geworden. Over het algemeen zien we mensen om ons heen zich er goed aan houden maar voor ouderen is het misschien moeilijker om hun gewoontes te veranderen, vooral wanneer je er verder niet zoveel van ziet. In de stad word je er meer aan herinnerd.

Orla houdt telefonisch contact met haar moeder in zuid-Tipperary en via een Facebookgroepje met verdere familie. Ik hield voor de crisis ook al contact met mijn familie in Nederland via WhatsApp, Skype, Kik en Snapchat. Vaak met berichtjes maar ook geregeld een videogesprek Met vrienden in Ierland houden we telefonisch, per tekstberichten en Facebook contact.

Wat ik vooral mis zijn de roadtrips die Orla en ik geregeld in het weekend maken want zodra het weer langer licht is begint het te kriebelen en er zijn nog zoveel mooie plekken waar we nog nooit zijn geweest of die we weer willen bezoeken. Daarnaast gingen we vaak op een vrijdagavond of zaterdagavond uit eten in een restaurant of in een van onze favoriete pubs en dan vaak in Dolans in Limerick waarvan we de eigenaars kennen. Restaurants, cafés en kroegen hebben het nu zwaar te verduren. Sinds ik in Ierland kwam wonen zijn er al veel pubs gesloten: tussen 2005 en 2019 zo’n 1535. Dat had vooral te maken met strengere drink-driving wetgeving, gekoppeld aan meer controles, gecombineerd met goedkopere alcohol in winkels als Aldi en Lidl en veel meer aanbod op de tv met naast de Ierse zenders kabel en satellietzenders van bedrijven zoals Sky. Daar zijn nu internetdiensten als Netflix bijgekomen. Cocooning werd daardoor al lang voor de coronacrisis gedaan; men ging al veel minder naar de pubs. Toen ik in 1989 voor de eerste keer in Ierland kwam was de pub nog een verlenging van de huiskamer maar dat is al lang niet meer zo. Veel pubs moesten het nu hebben van gelegenheden zoals verjaardagen, bruiloften, een pubquiz, sportevenementen, clubvieringen, enz. In pubs in dorpen en op het platteland zag je doordeweeks bijna niemand meer. In steden ligt dat weer iets anders. Het is nu afwachten hoeveel pubs aan de coronacrisis ten onder gaan en dat geldt natuurlijk ook voor restaurants en cafés want groepsbijeenkomsten zullen nog lang taboe zijn en een anderhalve meter economie is vooral voor kleinere zaken niet haalbaar.

Het weekend (24 – 26 april) wordt (voor Ierse begrippen) warm met temperaturen rond de 20 graden Celsius. Er is al aangegeven dat de politie in grote getale aanwezig zal zijn om the checken dat mensen zich aan de afgesproken regels houden. Wij houden het bij onze tuin en wandelingen dicht bij huis.

Gaspeldoorn met de heuvel Knockfierna in de achtergrond

Ook vlak bij huis is het mooi.


Een reactie plaatsen

Zwaluwen?

Eén zwaluw maakt nog geen zomer maar geen zwaluw maakt een trieste zomer. 21 Juni was het begin van de astronomische zomer. De meteorologische zomer is 1 juni begonnen. Tot nu toe heb ik rond ons huis nog geen zwaluw gezien. Het kan natuurlijk aan het weer liggen. Alhoewel: vorig jaar zijn we verwend met vanaf het voorjaar tot in de herfst schitterend weer en waren er maar weinig zwaluwen. Het was waarschijnlijk teveel van het goede want het was veel te droog voor de natuur en het waterpeil en misschien ook wel te droog voor de zwaluwen. Dit jaar is het magertjes in Ierland. Af en toe een mooie dag maar het kwik is tot nu toe nog niet echt boven de 18 graden uitgekomen. Volgens zeggen is het ook in andere delen van de wereld op de zwaluwmigratieroute naar hun zomerverblijf in Europa te koud geweest waardoor zwaluwen het niet hebben gered. Ik las ook verhalen over Egyptenaren die vroeger met lijmstokken zwaluwen en andere zangvogels voor de eettafel vingen maar nu Chinese plastic netten gebruiken waardoor hetzelfde effect als met overbevissing ontstaat. Het gebruik van pesticiden, klimaatverandering met het oprukken van de Sahara en het verdwijnen van rietvelden en natte gebieden wordt ook als reden voor de afname van de populatie genoemd. Daarnaast worden bij verbouwingen hier in Ierland soms nesten verwijderd en er worden ook nesten verwijderd vanwege “de overlast” in de vorm van uitwerpselen. Wat ook de reden is; onze tuin is tot nu toe zwaluwdood en ik verwacht ze eerlijk gezegd ook niet meer. Ook op mijn werk, waar er normaalgesproken veel nestelen, heb ik slechts een paar gezien. Ik mis ze. Ik houd van de luchtacrobatiek en de elegante vorm van deze schitterende vogels. Het is triest en geeft te denken. Wat voor verarmde natuur zullen komende generaties aantreffen?

common_house_martin_hussvala_delichon_urbicum_ottenby_oland_20130518_4_1600Huiszwaluw in vlucht. (Foto: Lars Petersson)