limerick-groninger

Een blog over Ierland.


1 reactie

Storm Hannah 2.

Vrijdag ben ik normaalgesproken vroeg vrij omdat ik de rest van de week langer doorwerk en om 10 voor 1 was ik al weer thuis. Het graafschap Clare had code rood maar voor Limerick gold nog steeds vanaf vier uur code oranje. Het gebeurt niet vaak dat een storm op een vrijdagmiddag begint en ik zei tegen Orla dat ik eigenlijk wel een paar uurtjes naar de kust wilde om te zien of ik wat spectaculaire stormfoto’s kon maken. Orla keek me aan alsof ik twee hoofden had en vroeg me of ik wel goed bij het fysieke hoofd was. Ik argumenteerde dat het Ierse meteorologische instituut na een misser de laatste jaren erg aan de voorzichtige kant was met het uitgeven van waarschuwingen en dat ik, mede na bestudering van de weersvoorspellingen op yr.no, tot de conclusie was gekomen dat het tot een uur of 7 ’s avonds betrekkelijk veilig op de weg zou zijn. Ze hoefde niet mee, ik kon best alleen gaan. Dat wilde ze echter niet maar ze wilde alleen naar de kust van het graafschap Kerry omdat dat dichterbij was. Dat vond ik een mooi compromis en om drie uur zaten we in de auto richting Ballyheigue waar we een goed uur later aankwamen na een rit waarbij we door een aantal regenbuien reden, de wind onderweg behoorlijk toenam en ik één keer voor een paar omgewaaide afvalcontainers moest uitwijken en een keer voor een half over de weg gewaaide verrotte stam die we netjes weer in de berm duwden. Ik parkeerde de auto vlak bij het strand maar er was één probleem: we konden de autodeuren bijna niet open krijgen terwijl de auto ook flink stond te schudden. Dat kon problemen geven met nog toenemende wind. Ik besloot toen om de auto maar in het dorp, in een iets meer beschutte zijstraat te parkeren.

Een strandwandeling zat er niet in. Het waaide inmiddels zo hard dat het af en toe moeilijk was om op de been te blijven. Het grootste probleem was echter het zand. Het was droog en nog redelijk helder weer maar de enige reden waarom ik mijn zonnebril opzette was ter bescherming van mijn ogen tegen het rondzwiepende zand.  We werden compleet gezandstraald terwijl we nog niet eens op het strand stonden. Ik was diep onder de indruk van de kracht die de wind inmiddels had. Het leek er echter op dat de  storm een averrechts effect op het water had. Het was alsof de golven teruggetrokken werden inplaats van opgestuwd. Ik had hogere golven gezien op een rustigere dag. Ik begreep toen dat het mede werd veroorzaakt vanwege afgaand tij. Via mijn slimme telefoon zag ik dat het om een uur of 7 volledig eb zou zijn. Tsja, dat werd dus niets met de spectaculaire foto’s.

We besloten om terug te rijden via Ballybunnion, een kustplaatstje met mooie klippen. Wie weet dat er daar wat betere foto’s te maken zouden zijn. In Ballybunnion aangekomen bleek dat de wind welliswaar behoorlijk tekeer ging waardoor ik een aantal keren bijna van de sokken werd geblazen maar dat het met de golven net zo droevig gesteld was. Orla maakte de opmerking dat dit de eerste keer was dat ze het strand zo leeg had gezien, wat echter geen wonder was met al het rondzwiepende zand. Ik voelde me teleurgesteld omdat ik me zo verheugd had op huizenhoge golven tot ik enigzins beschaamd bedacht dat de kustbewoners juist erg blij zouden zijn met het feit dat de storm samenviel met eb. De meeste schade in voorgaande stormen was juist veroorzaakt door de combinatie vloed en storm. Dan maar geen mooie plaatjes.

Om zeven uur die avond waren we weer thuis na een rit waarbij we een over de weg rollende grote gymbal, een paar afvalcontainers en een plastic tuinstoel moesten ontwijken. De storm begon een uur later bij ons thuis de windspierballen te laten zien. Het ging behoorlijk tekeer maar we hebben geen moment zonder stroom gezeten. Het heeft de hele nacht gestormd. Ik ben er een paar keer uit geweest om met grote moeite rond het huis te lopen. Het ging allemaal goed. Zaterdagochtend hoorden we dat duizenden huishoudens zonder stroom zaten en een aantal caravans op campings langs de kust totaal vernield waren. Gelukkig waren er geen doden te betreuren.

Stiekem hoop ik nog wel op stormweer bij vloed, in een weekend, waarbij de golven spectaculair zijn, ik mijn mooie foto’s kan maken, maar niemand schade lijdt.

Ballybunnion 26-04-2019

De storm Hannah ging gepaard met laag water waardoor de golven laag bleven maar het strand leeg vanwege het rondzwiepende zand.

Advertenties


1 reactie

Storm Hannah.

Het gaat stormen vandaag. Gisteren kreeg ik al via een app een code oranje waarschuwing voor het graafschap Limerick waar wij wonen en ook voor de graafschappen Cork en Kerry. Het graafschap Clare heeft inmiddels code rood. Voor de meeste andere graafschappen geldt code geel dat nog kan veranderen naar oranje voor een deel van de nacht. De waarschuwing geldt vanaf een uur of vier vanmiddag maar dat is erg ruim genomen. Op de meeste plaatsen zal de storm pas gedurende de avond echt beginnen. Er worden windstoten van 130 km per uur verwacht met de daarbijbehorende schade van omgevallen bomen en stroomuitval.

Wij zijn niet blij met deze storm, vooral omdat onze twee appelbomen mooi in bloei staan en het maar afwachten is hoe ze de storm doorkomen. Stroomuitval bij storm zijn we wel gewend. In Ierland heb je nog veel bovenleidingen en dan is dat bijna onvermijdelijk. Meestal is dat binnen een paar uur weer opgelost. We koken op flessengas dus we kunnen water koken voor een kop thee en zelfs eten bereiden. Kaarsen batterijlampjes en zelfs een olielamp zijn voorhanden. Wanneer de storm vannacht over ons heentrekt kan het zijn dat we morgenochtend geen stroom hebben. We zien wel.

Het westen van Ierland ligt aan de Atlantische oceaan. Tussen Amerika en Ierland ligt geen land, hetgeen betekent dat Atlantische stormen behoorlijk kunnen huishouden wanneer ze Ierland bereiken. Wij wonen op een uur rijden van de Atlantische kust en dat is maar goed ook. Pal aan de kust wonen kan heel mooi zijn maar wanneer je huis een aantal keren is ondergelopen of op een andere manier beschadigd door een zware storm, is de lol er snel af. Het is voorspeld dat de klimaatverandering voor Ierland betekent dat naast warmer weer er waarschijnlijk meer zware stormen zullen plaatsvinden. Dat zal niet alleen voor windschade zorgen maar ook waterschade door hevige regenval, opgestuwd water uit de oceaan maar ook uit de rivieren. Ook zonder storm kan hevige regenval al voor problemen zorgen omdat men ook in Ierland zo dom is geweest om huizen te bouwen in overstromingsgebieden met als gevolg dat het overtollige water nergens heen kan en er langs rivieren straten en huizen onderlopen. Je kunt wel bedenken wat zware storm in combinatie met hevige regenval kan betekenen.

Waarschijnlijk zal storm Hannah waar wij wonen wel meevallen. Ik hoop het, vooral voor de tuin. We zijn er in ieder geval klaar voor: de vuilcontainers zijn al in de schuur geplaatst, net als de droogmolen, de plastic compostvaten zijn met stenen en autobanden verzwaard zodat de deksels er niet af kunnen waaien, batterijen zijn opgeladen, kaarsen zijn op voorraad, oh, en we hebben brood, maar dat is een Iers grapje. Lang verhaal.

storm Hannah 2

Het kleurrijke beeld van storm Hannah.


Een reactie plaatsen

Abortusreferendum.

Vandaag is er een referendum in Ierland. Er is een wetswijziging nodig en dat kan alleen na een referendum. Het gaat over het zogenaamde 8th Amendment dat in 1983 onder druk van de katholieke kerk en de rechtse pro-life beweging via een referendum in het Ierse wetboek was toegevoegd, waarin wordt gesteld dat de foetus dezelfde rechten heeft als de moeder. (Klik hier voor meer achtergrondinfo in het Engels). Ierland is naar mijn weten het enige land met deze bepaling in de wetgeving. Dit betekent dat abortus onder geen voorwaarde is toegestaan in Ierland. Het is vreemdgenoeg wel toegestaan om voor een abortus naar een ander land te gaan waardoor Ierse vrouwen zich genoodzaakt zien om abortussen in Engeland uit te laten voeren of abortuspillen on-line te kopen, hetgeen natuurlijk erg onveilig is omdat het niet onder begeleiding van een arts is. Een duidelijk geval van de kop in het zand steken: het gebeurt wel, maar we willen er niets van weten.

Momenteel echter, sterven vrouwen in Ierse ziekenhuizen omdat tijdens een crisiszwangerschap een arts niet mag ingrijpen zolang de foetus nog een hartslag heeft. Onbegrijpelijk. Een gewild zwangere vrouw die erachter komt dat de foetus zulke abnormaliteiten heeft dat het buiten de baarmoeder slechts enkele uren kan overleven en dan waarschijnlijk ook nog in pijn, moet toch de volledige zwangerschap en geboorte doormaken of moet naar Engeland afreizen voor een abortus. Een meisje dat na een verkrachting zwanger is geraakt, kan in Ierland geen abortus krijgen maar moet naar Engeland reizen, enz, enz. Het moge duidelijk zijn dat deze wet de lichamelijke en geestelijke gezondheid van vrouwen in de weg staat, vandaar dat er vandaag opnieuw een referendum wordt gehouden om te proberen de 8th amendment ongedaan te maken.

Helaas is Ierland niet alleen een “Ireland of the welcomes” waarvan de toeristen vaak zeggen dat de mensen zo gastvrij en warm zijn. Het heeft, net als veel andere landen, ook een meer donkere kant. Er functioneren een aantal organisaties binnen Ierland die het land moreel gezien weer een aantal eeuwen willen terugzetten, vaak gesteund door Iers-Amerikanen die vaak nog behoudender zijn dan de Ieren zelf. Jaren lang heeft de katholieke kerk de toon gezet en hadden ultrarechtse katholieke bewegingen als “The Legion of Mary” grote invloed. Gelukkig is de morele invloed vanuit de katholieke kerk een stuk verminderd na alle schandalen die veel mensen hebben wakkergeschud en beginnen steeds meer Ieren in te zien dat de kerk niet altijd de waarheid in pacht heeft. Jammergenoeg zitten er onder de immigranten in Ierland veel Poolse, Filipijnse en Afrikaanse katholieken en protestanten die vaak weer erg conservatief zijn en neemt de conservatieve moslimpopulatie in Ierland toe. Daarnaast zijn de protestantse kerken zoals de zogenaamde “Born Again Christians” ook in opmars. Dit zijn de mensen die tijdens de Gay Pride marsen langs de kant staan met borden dat alle homoseksuelen in de hel komen. Dit soort intolerantie kunnen we in Ierland missen als kiespijn, net nu er een meerderheid in Ierland voor verandering lijkt te zijn want drie jaar geleden hebben de Ieren in een referendum vóór het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht gestemd; iets wat een aantal jaren daarvoor nog voor onmogelijk werd gehouden.

Net als de campagne in de maanden voor het huwelijksreferendum, was de campagne voor dit abortusreferendum ook zeer verhit. De NO kant beschuldigde de YES kant van babymoord en bracht veel onjuiste informatie naar buiten. Het ging echt hard tegen hard op sociale media, posters, radio en televisie en op straat waar vooral mensen uit het NO kamp zeer agressief optraden tegen mensen uit het YES kamp die folder en informatie verstrekten. Posters werden beklad of van palen gerukt, bedreigingen over en weer geuit en beide kampen beschuldigden elkaar van het aannemen van geld uit Amerika.

Na vandaag weten we hoe Ierland er voor staat wat abortuswetgeving betreft, maar zelfs als de verandering van wetgeving erdoor komt, zal de NO kant alles uit de kast halen om het moeilijk te maken. Eén ding is zeker: deze discussie heeft heel veel losgemaakt in Ierland waarbij de gemoederen erg verhit zijn geraakt en – wat de uitslag ook moge zijn –  na vandaag zal Ierland voor iedereen die hier woont niet meer hetzelfde zijn.

NB: update na het referendum. De YES vote heeft gezegevierd. Het 8th amendment zal worden geschrapt, hetgeen abortus tot 12 weken mogelijk gaat maken. De NO kant heeft al aangegeven dat ze de strijd niet zullen opgeven.

Abortus ja en nee posters

De verhitte strijd over het wel of niet verwijderen van de 8th amendment in posters.


Een reactie plaatsen

Kiezen.

Vandaag zijn er nationale verkiezingen in Ierland, iets waar ik me niet zo mee bezig houd aangezien ik hier in Ierland alleen voor lokale en Europese verkiezingen mag stemmen. Mijn vriendin, die Ierse is, heeft het er echter maar moeilijk mee want veel te kiezen valt er niet. Ierland kent een aantal politieke partijen met daarnaast nog een aantal onafhankelijke kandidaten. In Ierland stemt men vrij conservatief waarmee ik niet de partijen bedoel – alhoewel men daarin ook vrij conservatief stemt – maar het stemgedrag. Men kiest vaak op partijen waar de ouders ook al voor stemden. Meestal kent men lokale en regionale politici van die partij persoonlijk en deze personen hebben vaak het een en ander voor de familie gedaan en voor wat hoort wat. Wij hebben ze ook wel aan de deur gehad bij lokale verkiezingen met beloftes dat wanneer wij op hen stemden, dat zij er dan voor zouden zorgen dat de gaten verderop in het weggetje voor ons huis sneller werden gedicht enz. Een van de lokale politici speelt Ierse muziek en ik heb regelmatig met hem samen in sessies gespeeld. Hij verwachtte duidelijk dat ik daarom op hem zou stemmen. Hij zit echter bij de verkeerde partij. Sorry, dus.

In Ierland heb je twee grote partijen: Fianna Fáil en Fine Gael en daarnaast nog een aantal nog wat kleinere partijen. De landelijke partijen zijn:

Fianna Fáil (strijders voor Ierland) is afgesplitst uit de Sinn Féin partij en was tegen het verdrag met Groot-Brittannië dat van Ierland in 1921 een vrijstaat maakte, op dat moment het hoogst haalbare. Wordt gezien als gematigd tot centrum rechts en zat aan de linkerkant van Fine Gael maar komt meestal uit aan de rechterkant. Oprichter Éamon de Valera. Populistisch liberaal. Opgericht in 1926. (Eamon de Valera was katholieker dan de paus en een enorme eikel dus daar zou ik nooit op stemmen)

Fine Gael (Stam/familie van de Ieren) wordt gezien als centrum rechts maar rechtser dan Fianna Fáil maar dat klopt eigenlijk niet meer aangezien ze vaak aan de linkerkant van Fianna Fáil uitkomen. Ze regeren dan ook met Labour. Vergelijkbaar met de Christen Democraten en liberaal conservatief. Afgesplitst uit Sinn Féin en opgericht in 1933 als een pro treaty partij, dus voor de vrijstaat. Claimen Michael Collins als hun leider. Momenteel zitten ze dus in de regering met Labour en Enda Kenny, de huidige leider van Fine Gael, is de premier.

Sinn Féin (Wijzelf) werd in 1905 door Arthur Griffith opgericht en was voor de opheffing van de unie met Groot-Brittannië. De partij streefde naar een onafhankelijk koninkrijk in Ierland. Na de paasopstand in 1916 (waar Sinn Féin overigens niet bij betrokken was), traden meer radicale nationalisten tot de partij toe en namen die in 1917 over waarna het een Iers republikeinse partij die sterke banden had met de I.R.A. Nadat Ierland een republiek werd, was de partij nog voornamelijk in Noord-Ierland actief maar de laatste tientallen jaren is de partij ook in de republiek weer sterk vertegenwoordigd. Ze behoren tot de Eurosceptici.

Labour is de Ierse PVDA en zit momenteel in de regering met Fine Gael.

De Social Democrats waren verdwenen maar zijn sinds juli 2015 in een nieuw jasje met nieuwe mensen weer terug. Dit is een gematigd links liberale partij die zich nu weer moet bewijzen. Wanneer je het partijprogramma bekijkt dan hebben ze redelijk duidelijke standpunten en mochten ze er in slagen om in het parlement te komen, dan kunnen ze een goed alternatief voor de twee grote partijen vormen.

Anti-Austerity Alliance–People Before Profit is opgericht in 2005 als people before profit en is in 2015 samengegaan met de anti-austerity alliance om samen tegen alle strikte maatregelen van Brussel te vechten.

Renua is een in 2015 opgerichte, vrij rechtse partij die pro-life, dus radicaal tegen abortus, is.

Dan zijn er nog de Workers and Unemployed Action, een regionale partij uit het zuidoosten die nu ook landelijk in de politiek zit. Ze zijn links en voornamelijk op werkgelegenheid gericht, de Independent Alliance, een samengaan van een aantal onafhankelijken dat geen politieke partij genoemd mag worden en individuele onafhankelijken. Vaak zitten ze aan de linkerkant van het spectrum. (Links betekent in Ierland eigenlijk: iets minder conservatief)

De Green party, opgericht in 1981, is de groene partij maar spelen landelijk geen rol meer.

Eigenlijk valt er dus in Ierland voor de serieuze, meer progressieve kiezer niet zoveel te kiezen. Conservatief en iets minder conservatief en dan heb je het wel gehad. Is in Nederland de grote hoeveelheid aan partijtjes soms gekmakend, In Ierland is het gebrek aan variatie om tureluurs van te worden. Binnenkort weten we waar we de komende jaren aan overgeleverd zijn. Veel verschil met de huidige regering zal het waarschijnlijk niet maken.

Ireland-General-Election-2016

 


Een reactie plaatsen

Aftroeven.

“Goh, nog een Nederlander” klinkt het met luide stem wanneer ik mij omdraai terwijl mijn partner en mijn achternichtje zich naar de winkeltjes begeven om wat te drinken te kopen. De man, ik schat hem zo tegen de zestig, zegt stralend: “wat is Ierland toch mooi hè” en vervolgt met een begrijpende blik op mijn fotospullen, “uw eerste keer in Ierland?” “Nee, mijn eerste keer was in 1989”, zeg ik, waarop ik ademhaal om hem mijn Ierlandverhaal in een paar zinnen te vertellen maar daar krijg ik de kans niet voor. “Ik kom hier al sinds 1976 en het is wel enorm veranderd sinds ik hier de eerste keer met mijn rugzak kwam. Sindsdien kom ik hier bijna jaarlijks met mijn vrouw.” Daarna komt er een heel verhaal over hoeveel ze in Ierland gereisd hebben, dat hij geen foto’s meer maakt omdat het landschap in zijn geheugen gegrift staat. O, hij begrijpt het wel dat mensen foto’s maken want het is toch allemaal schitterend, maar wanneer je hier zo vaak komt dan voelt het bijna als thuis en thuis maak je toch ook niet voortdurend foto’s. Ik merk dat ik licht geïrriteerd begin te raken door de manier waarop de man praat.”Ik zit er aan te denken om met vervroegd pensioen te gaan en mijn vrouw en ik denken er aan om dan hier maar te gaan wonen”, besluit hij en kijkt me met een triomfantelijke blik aan. Dit is mijn kans. Snel zeg ik: “ja, het is hier wel prettig wonen. Ik woon hier nu sinds 2000 in het graafschap Limerick”. Verbouwereerd kijkt hij me aan. “Mijn vrouw is Ierse”, vervolg ik. “Maar ik hoorde haar toch duidelijk Nederlands spreken met uw dochter”, zegt hij iets achterdochtig. Ik leg uit dat ik geen dochter heb maar dat mijn achternichtje uit Nederland is komen logeren, dat Orla en ik zes jaar samen in Nederland hebben gewoond, waar ze de taal heeft geleerd, dat ze vertaalt, drukproeven corrigeert en kunstenares is. Ik vertel over mijn baan in de gezondheidszorg en mijn werk als fotograaf en dat ik al vanaf 1989 Ierse traditionele muziek op verschillende instrumenten speel. Ik voel me bijna schuldig over de manier waarop ik nu aan het praten ben want het voelt als opscheppen terwijl ik toch puur de feiten vertel. Om het nog wat erger te maken geef ik hem tot slot nog wat goede raad voor wanneer hij ooit besluit in Ierland te gaan wonen. Dan begeef ik me op weg om mij weer bij Orla en Emma te voegen na een wat lauw afscheid van de nog steeds wat beduusde man. Ik kom ze halverwege tegen. Orla geeft mij een flesje water en een broodje. We besluiten nog een tijdje op de klippen van Moher te blijven. Terwijl we onze broodjes oppeuzelen hoor ik in de verte een stem: “dus het is uw eerste keer in Ierland?” De man heeft een ander slachtoffer gevonden.

Cliffs of Moher with sea mist.

Cliffs of Moher met zeemist.


Een reactie plaatsen

Ierland schrijft geschiedenis.

Afgelopen weekend schreef Ierland geschiedenis toen het via een referendum stemde of het burgerlijk huwelijk zou worden opengesteld voor mensen van hetzelfde geslacht. Sinds 2007 ben ik als fotograaf nauw betrokken geweest bij de Pride beweging in Limerick en heb er veel vriendschappen aan over gehouden. Nog nooit heb ik mijn vrienden zo gestresst gezien als de voorgaande weken. De nee-campagne voerde een smerige strijd met veel foute informatie waarmee ze probeerden mensen bang te maken en er werd al gezegd dat ze er in waren geslaagd. De spanning steeg naarmate de vrijdag dichterbij kwam en op de dag zelf liepen de stembureau’s vol. Er waren zelfs mensen uit Australië, Nieuw-Zeeland, Amerika en Canada teruggekomen om te stemmen, aangezien het voor een referendum niet per post kon. Vrijdagavond bleven veel van mijn vrienden thuis. Af en toe was er een bericht op Facebook maar sommigen kozen er voor om juist niet naar berichten te kijken. Tien uur ’s avonds sloten de stemlokalen en begon het tergende wachten.
Om 8 uur zaterdagochtend zat ik al aan de radio gekluisterd en luisterde naar de zender Newstalk die de hele ochtend aan het referendum gewijd had. Af en toe zat ik een traantje weg te pinken bij de emotionele verhalen die in interviews voorbij kwamen en luisterde met gemengde gevoelens naar wat mensen in de afgelopen weken in interviews op straat hadden gezegd. Het leek alsof de angstzaaiende nee-campagne succes had gehad want er waren vrij veel mensen die steeds weer praatten over dat een kind een moeder en vader nodig heeft. Vooral in het noordwesten leek de meerderheid fel tegen het homohuwelijk te zijn. Om 9 uur begonnen de eerste, voorzichtige, hoopvolle berichten binnen te sijpelen en en om een uur of 10 was het eigenlijk al wel duidelijk dat het een gelopen race was, de vraag was alleen nog hoe groot de marge zou zijn.
Om half 12 begaf ik me naar de Universtiteit van Limerick, waar men in de sporthal de stemmen aan het tellen was. Om ongeveer kwart voor 2 was duidelijk dat het graafschap en de stad Limerick met een ruime meerderheid voor hadden gekozen. Meteen na dit resultaat waren we getuige van een huwelijksaanzoek. ’s Middags om half 5 brachten we door in een kroeg waar het Limerickse LGBT commitee een groot scherm had geregeld om de landelijke uitslag op TV te kunnen volgen. Veel aanwezigen konden nog nauwelijks geloven dat het zo goed ging. Om half 7 ’s avonds was de einduitslag eindelijk bekend: 62.1 procent voor en 37.9 procent tegen. Er werd gejuicht, men viel elkaar in de armen en tranen van geluk en opluchting vloeiden rijkelijk. Als fotograaf was ik er bij aanwezig maar besloot om de meest emotionele momenten te delen door mijn vrienden te omhelzen in plaats van te fotograferen. Ik kon door mijn tranen zowieso niet zoveel door de zoeker zien. Het was een geweldige, emotionele ervaring om bij dit historische moment aanwezig te zijn en het te kunnen delen met mijn vrienden die zolang voor gelijke rechten hebben gestreden.

Vreugde en opluchting bij de einduitslag van het huwelijksreferendum.

Vreugde en opluchting bij de einduitslag van het huwelijksreferendum.

dolf_patijn_Limerick_marriage_equality_Billie_Kate_01

Billie vraagt Kate ten huwelijk net na het bekend worden van de positieve uitslag in het graafschap Limerick. Zij zijn de eersten uit mijn LGBT vriendenkring.


Een reactie plaatsen

Grimmige stemming.

22 mei gaat Ierland naar de stembus voor een referendum. Het referendum gaat over twee onderwerpen. Het eerste is eigenlijk nietszeggend en belachelijk. Het gaat over de vraag of men de leeftijd voor presidentskandidaten naar beneden moet brengen tot 21 jaar, iets wat totaal onnodig is want men zal hopelijk altijd een president kiezen die de nodige levenservaring heeft en de nodige ervaring in bestuurlijke functies.

Het tweede onderwerp is echter erg belangrijk. Het gaat over een grondwetswijziging die het mogelijk maakt voor stelletjes van het zelfde geslacht om te trouwen. Het homohuwelijk, populair gezegd.
Het is jammer dat dit via een referendum geregeld moet worden want het referendum kost klauwen vol geld dat veel beter aan iets anders besteed had kunnen worden. Volgens de Ierse wet moet echter iedere grondwetswijziging via een referendum gaan.

Het ziet er naar uit dat het zogenaamde same sex marriage er wel door komt maar helaas is er een groep mensen die zich Christenen noemt die een vuile nee campagne voeren. Ze proberen mensen bang te maken en het zo voor te stellen dat het belang van kinderen voorop moet staan en dat kinderen door het homohuwelijk in gevaar worden gebracht. Wat een onzin. De rechten van het kind zijn in Ierland goed geregeld en er zijn homostellen die kinderen als foster child in huis hebben. De nee stemmers brengen soms zelfs erg vuile, gemene folders rond waarin verwezen wordt naar homoseksuele kinderverkrachters.
De verstokte katholieken zijn vooral bang dat de heiligheid van het huwelijk als een verbintenis tussen man en vrouw aangetast wordt.
Het gaat hier echter helemaal niet om een kerkelijk huwelijk. Waar men in Ierland voor strijdt is het civiele huwelijk. Als de kerken er niet aan mee willen werken dan moeten ze dat zelf maar weten.

De nee stemmers brengen ook het argument in dat er al civil partnership is voor homostellen in Ierland. Civil partnership is echter niet hetzelfde als het civiele huwelijk. Een hoop zaken zijn niet via civil partnership geregeld. Wanneer een van de partners een kind heeft, gaat de zeggenschap niet over op de andere partner als de biologische ouder van het kind komt te overlijden. Binnen een huwelijk is dat wel automatisch geregeld. Zo zijn er veel meer zaken die wel via een huwelijk geregeld zijn en niet binnen het civil partnership. Een belangrijk verschil is dat huwelijk een grondwettelijk recht is dat alleen doormiddel van een referendum kan worden veranderd terwijl civil partnership doormiddel van een wetswijziging heel gemakkelijk weer veranderd kan worden. Het is niet beschermd middels de grondwet.

Door al die negatieve inbreng van de nee stemmers is de sfeer rondom het referendum grimmig geworden. Hopelijk hebben de meeste Ieren een gezond stel hersens en een redelijk open opstelling en laten ze zich niet door de nee campagne van de wijs brengen. De argumenten die de nee stemmers namelijk inbrengen zijn over het algemeen belachelijk en heel gemakkelijk te weerleggen. Ja is eigenlijk de enige logische keuze.

Hier beneden zie je drie nee posters en een ja poster. Van de drie nee posters zijn er twee helemaal niet relevant vandaar dat ze door de persoon die ze op internet heeft gezet zijn doorgekruist.

no campaign yes campaign