limerick-groninger

Een blog over Ierland.


Een reactie plaatsen

Autorijden in Ierland.

Vorige week reden Orla en ik tijdens een dagtocht op een eerder gereden smalle weg waar de uitzichten schitterend zijn en waar we netjes op een recht stuk parkeerden; flink aan de kant met voldoende ruimte voor het passeren van een andere auto.

Even later kwam er een hybride SUV Toyota uit 2019 aan, hoogstwaarschijnlijk een huurauto met daarin een man en vrouw van, ik schat, in de 60. De vrouw zat achter het stuur, stopte en gebaarde driftig dat wij moesten doorrijden. De manier waarop ze dit deed en het gezicht dat ze erbij trok maakten me pisnijdig. Het waren waarschijnlijk Amerikanen, niet gewend aan de Ierse weggetjes, maar er was voldoende ruimte en ik gaf dat met mijn handen aan. Voorzichtig reed ze verder maar stopte ineens vlak voor ze onze auto bereikte en ging in de achteruit om een meter terug weer te stoppen en demonstratief haar armen over elkaar te doen, mij hoofdschuddend van verbazing in een lachbui te doen geraken. Orla, die in de auto was blijven zitten, had het raampje van de auto open en riep “what’s wrong with those people?” Ik vroeg Orla om nog iets meer naar de kant te gaan en gebaarde toen met mijn handen dat er nog veel meer ruimte was en dat ze nu toch echt moesten doorrijden. Waarschijnlijk zag ze aan mijn gezicht dat ik het meende want ze ging er nu toch overdreven voorzichtig langs na mij nog een giftige blik te hebben toegeworpen. Wij reden een paar minuten later een eindje door tot een huis met aardig wat ruimte er naast waar we parkeerden zodat ik nog wat foto’s van het landschap uit een andere hoek kon nemen. De weg liep een kilometer verder dood bij een steengroeve en even later zagen we de SUV weer op de terugweg. De vrouw keek strak vooruit. Orla en ik barstten allebei in lachen uit, iets wat ze waarschijnlijk hoorden want de auto reed stil in elektrische stand.

We komen het vaker tegen: toeristen die in Dublin of Cork op het vliegveld een auto huren en naar de westkust van Ierland rijden want de “Wild Atlantic Way” wordt behoorlijk gepromoot. Erheen blijven ze op de grote wegen maar zodra ze zich op de wegen van de “Wild Atlantic Way” begeven slaat soms de paniek toe (vooral bij Amerikanen) want de wegen worden smaller dan gedacht. Officiële routes zoals “The Ring of Kerry” zijn al aan de smalle kant, waarbij je dan regelmatig grote touringcars tegenkomt waarvan ik me altijd afvraag wat ze in ’s hemelsnaam op zulke smalle wegen te zoeken hebben. Op het Beara schiereiland worden ze geweerd omdat de wegen daar net te smal zijn en ze waarschijnlijk ook geen zin hebben in de schade die dit soort gevaartes aan het wegdek toebrengen.

Op Dingle heb je de Conor Pass, de hoogste bergpas in Ierland met een lengte van 7.2 km. Daar mogen naast bussen en trucks ook geen campers en caravans op. Mensen die op het internet hun vakantie voorbrowsen, zien schitterende foto’s, genomen  van de uitzichtpunten in de bergpas. Men leest dan waarschijnlijk niet de informatie over het rijden door de Conor Pass want op de nauwe gedeeltes is de pas slechts een goede auto breed met haarspeldbochten en aan de ene kant een lage muur waarachter een afgrond en aan de andere kant een rotswand. Er zijn dan inhammen waar je andere auto’s kunt laten passeren. Ik heb twee keer op de pas vastgezeten omdat er weer eens iemand verstijfde achter het stuur vanwege een tegenligger en niet verder of achteruit durfde. Tegenwoordig mijd ik de Conor Pass tijdens het hoogseizoen. Op Dingle heb je ook de Slea Head drive een smalle, bochtige weg over de klippen langs de oceaan met aan de ene kant een klippenafgrond en aan de andere kant de rotswand. Deze weg wordt wel door tourbussen gereden en er wordt geadviseerd om deze route slechts vanuit een richting, kloksgewijs te rijden (doen de bussen ook). Toch kom je altijd mensen tegen die vanuit de andere richting rijden en tegenliggers zijn dus geen uitzondering. Ook deze weg mijden wij normaalgesproken gedurende de zomer.

Wij zijn altijd erg voorzichtig wanneer we toeristenauto’s tegenkomen want ik heb al een paar keer gezien dat ze ondanks de sticker op het stuur van links rijden bij een uitwijkingsmanoeuvre instinctief naar rechts uitwijken. Dat dit soort paniekreacties voornamelijk blikschade veroorzaken mag een wonder heten. De reisgidsen die ik heb ingekeken waarschuwen niet voor de kleine weggetjes. Men wordt enthousiast gemaakt door de beschrijvingen van het moois dat wordt voorgeschoteld, maar dat men soms over een veredeld fietspad moet rijden om er te komen wordt er niet bijverteld. Daarbij komt dat wanneer men van GPS gebruik maakt, deze nog wel eens de kortste routes wil kiezen waarbij de kleinste wegen niet gemeden worden. Wij maken dit regelmatig mee wanneer we op roadtrips onze Garmin de weg laten kiezen. Wij vinden het dan grappig wanneer we weer eens over een weggetje rijden met een strook gras in het midden en net ruimte voor onze auto en blikken of blozen niet wanneer we een tractor tegenkomen. Toeristen die er niet aan zijn gewend kunnen het vaak wat minder waarderen.

Een goede vuistregel voor nerveuzere automobilisten is om alleen op M wegen (autosnelwegen), N wegen (nationale primaire en secundaire wegen) en R wegen (regionale wegen) te rijden en zich niet op L wegen (lokale wegen) te begeven indien het niet strikt noodzakelijk is. M wegen hebben blauwe routeborden, N wegen groene borden en R wegen witte borden. L wegen zijn lokale wegen die erg smal kunnen zijn, soms vol met gaten en met een strookje gras in het midden. Tegenwoordig zie je het nummer van veel L wegen ook langs de weg aangegeven. R wegen zijn soms ook al aan de smalle kant en zelfs secudaire N wegen verschillen in kwaliteit en breedte. In Connemara, in het graafschap Galway, is het wegdek op de N59 op sommige plekken erg slecht en lopen er soms schapen op de weg. Wanneer de GPS voorstelt om vanaf een R of N weg een L weg te nemen dan is dit meestal een weg die gemeden kan worden, tenzij de bezienswaardigheid zich ergens in de Ierse rimboe bevindt. Wanneer men ’s avonds rijden wil: wees gewaarschuwd dat er zelfs langs snelwegen geen verlichting is. Alleen op gevaarlijkere op – en afritten zijn lantarenpalen geplaatst. Langs kleinere wegen is natuurlijk al helemaal geen verlichting en ontbreekt soms ook goede wegmarkering. Vooraf plannen met behulp van internet is wel zo handig. Voor mensen die er lol in hebben en niet snel in paniek raken, kan ik de L wegen wel aanraden. Gewoon voorzichtig rijden en goed uitkijken. Je wordt dan af en toe beloond met de meest onverwachte uitzichten, kasteelruïnes of ander moois terwijl je bijna geen mens tegenkomt.

smalle wegen

Onze auto op een L weg met grasstroken in het midden.

Castle Otway

Een kasteelruïne, alleen bereikbaar via een aantal smalle weggetjes.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Zwaluwen?

Eén zwaluw maakt nog geen zomer maar geen zwaluw maakt een trieste zomer. 21 Juni was het begin van de astronomische zomer. De meteorologische zomer is 1 juni begonnen. Tot nu toe heb ik rond ons huis nog geen zwaluw gezien. Het kan natuurlijk aan het weer liggen. Alhoewel: vorig jaar zijn we verwend met vanaf het voorjaar tot in de herfst schitterend weer en waren er maar weinig zwaluwen. Het was waarschijnlijk teveel van het goede want het was veel te droog voor de natuur en het waterpeil en misschien ook wel te droog voor de zwaluwen. Dit jaar is het magertjes in Ierland. Af en toe een mooie dag maar het kwik is tot nu toe nog niet echt boven de 18 graden uitgekomen. Volgens zeggen is het ook in andere delen van de wereld op de zwaluwmigratieroute naar hun zomerverblijf in Europa te koud geweest waardoor zwaluwen het niet hebben gered. Ik las ook verhalen over Egyptenaren die vroeger met lijmstokken zwaluwen en andere zangvogels voor de eettafel vingen maar nu Chinese plastic netten gebruiken waardoor hetzelfde effect als met overbevissing ontstaat. Het gebruik van pesticiden, klimaatverandering met het oprukken van de Sahara en het verdwijnen van rietvelden en natte gebieden wordt ook als reden voor de afname van de populatie genoemd. Daarnaast worden bij verbouwingen hier in Ierland soms nesten verwijderd en er worden ook nesten verwijderd vanwege “de overlast” in de vorm van uitwerpselen. Wat ook de reden is; onze tuin is tot nu toe zwaluwdood en ik verwacht ze eerlijk gezegd ook niet meer. Ook op mijn werk, waar er normaalgesproken veel nestelen, heb ik slechts een paar gezien. Ik mis ze. Ik houd van de luchtacrobatiek en de elegante vorm van deze schitterende vogels. Het is triest en geeft te denken. Wat voor verarmde natuur zullen komende generaties aantreffen?

common_house_martin_hussvala_delichon_urbicum_ottenby_oland_20130518_4_1600Huiszwaluw in vlucht. (Foto: Lars Petersson)


1 reactie

Storm Hannah 2.

Vrijdag ben ik normaalgesproken vroeg vrij omdat ik de rest van de week langer doorwerk en om 10 voor 1 was ik al weer thuis. Het graafschap Clare had code rood maar voor Limerick gold nog steeds vanaf vier uur code oranje. Het gebeurt niet vaak dat een storm op een vrijdagmiddag begint en ik zei tegen Orla dat ik eigenlijk wel een paar uurtjes naar de kust wilde om te zien of ik wat spectaculaire stormfoto’s kon maken. Orla keek me aan alsof ik twee hoofden had en vroeg me of ik wel goed bij het fysieke hoofd was. Ik argumenteerde dat het Ierse meteorologische instituut na een misser de laatste jaren erg aan de voorzichtige kant was met het uitgeven van waarschuwingen en dat ik, mede na bestudering van de weersvoorspellingen op yr.no, tot de conclusie was gekomen dat het tot een uur of 7 ’s avonds betrekkelijk veilig op de weg zou zijn. Ze hoefde niet mee, ik kon best alleen gaan. Dat wilde ze echter niet maar ze wilde alleen naar de kust van het graafschap Kerry omdat dat dichterbij was. Dat vond ik een mooi compromis en om drie uur zaten we in de auto richting Ballyheigue waar we een goed uur later aankwamen na een rit waarbij we door een aantal regenbuien reden, de wind onderweg behoorlijk toenam en ik één keer voor een paar omgewaaide afvalcontainers moest uitwijken en een keer voor een half over de weg gewaaide verrotte stam die we netjes weer in de berm duwden. Ik parkeerde de auto vlak bij het strand maar er was één probleem: we konden de autodeuren bijna niet open krijgen terwijl de auto ook flink stond te schudden. Dat kon problemen geven met nog toenemende wind. Ik besloot toen om de auto maar in het dorp, in een iets meer beschutte zijstraat te parkeren.

Een strandwandeling zat er niet in. Het waaide inmiddels zo hard dat het af en toe moeilijk was om op de been te blijven. Het grootste probleem was echter het zand. Het was droog en nog redelijk helder weer maar de enige reden waarom ik mijn zonnebril opzette was ter bescherming van mijn ogen tegen het rondzwiepende zand.  We werden compleet gezandstraald terwijl we nog niet eens op het strand stonden. Ik was diep onder de indruk van de kracht die de wind inmiddels had. Het leek er echter op dat de  storm een averrechts effect op het water had. Het was alsof de golven teruggetrokken werden inplaats van opgestuwd. Ik had hogere golven gezien op een rustigere dag. Ik begreep toen dat het mede werd veroorzaakt vanwege afgaand tij. Via mijn slimme telefoon zag ik dat het om een uur of 7 volledig eb zou zijn. Tsja, dat werd dus niets met de spectaculaire foto’s.

We besloten om terug te rijden via Ballybunnion, een kustplaatstje met mooie klippen. Wie weet dat er daar wat betere foto’s te maken zouden zijn. In Ballybunnion aangekomen bleek dat de wind welliswaar behoorlijk tekeer ging waardoor ik een aantal keren bijna van de sokken werd geblazen maar dat het met de golven net zo droevig gesteld was. Orla maakte de opmerking dat dit de eerste keer was dat ze het strand zo leeg had gezien, wat echter geen wonder was met al het rondzwiepende zand. Ik voelde me teleurgesteld omdat ik me zo verheugd had op huizenhoge golven tot ik enigzins beschaamd bedacht dat de kustbewoners juist erg blij zouden zijn met het feit dat de storm samenviel met eb. De meeste schade in voorgaande stormen was juist veroorzaakt door de combinatie vloed en storm. Dan maar geen mooie plaatjes.

Om zeven uur die avond waren we weer thuis na een rit waarbij we een over de weg rollende grote gymbal, een paar afvalcontainers en een plastic tuinstoel moesten ontwijken. De storm begon een uur later bij ons thuis de windspierballen te laten zien. Het ging behoorlijk tekeer maar we hebben geen moment zonder stroom gezeten. Het heeft de hele nacht gestormd. Ik ben er een paar keer uit geweest om met grote moeite rond het huis te lopen. Het ging allemaal goed. Zaterdagochtend hoorden we dat duizenden huishoudens zonder stroom zaten en een aantal caravans op campings langs de kust totaal vernield waren. Gelukkig waren er geen doden te betreuren.

Stiekem hoop ik nog wel op stormweer bij vloed, in een weekend, waarbij de golven spectaculair zijn, ik mijn mooie foto’s kan maken, maar niemand schade lijdt.

Ballybunnion 26-04-2019

De storm Hannah ging gepaard met laag water waardoor de golven laag bleven maar het strand leeg vanwege het rondzwiepende zand.


1 reactie

Storm Hannah.

Het gaat stormen vandaag. Gisteren kreeg ik al via een app een code oranje waarschuwing voor het graafschap Limerick waar wij wonen en ook voor de graafschappen Cork en Kerry. Het graafschap Clare heeft inmiddels code rood. Voor de meeste andere graafschappen geldt code geel dat nog kan veranderen naar oranje voor een deel van de nacht. De waarschuwing geldt vanaf een uur of vier vanmiddag maar dat is erg ruim genomen. Op de meeste plaatsen zal de storm pas gedurende de avond echt beginnen. Er worden windstoten van 130 km per uur verwacht met de daarbijbehorende schade van omgevallen bomen en stroomuitval.

Wij zijn niet blij met deze storm, vooral omdat onze twee appelbomen mooi in bloei staan en het maar afwachten is hoe ze de storm doorkomen. Stroomuitval bij storm zijn we wel gewend. In Ierland heb je nog veel bovenleidingen en dan is dat bijna onvermijdelijk. Meestal is dat binnen een paar uur weer opgelost. We koken op flessengas dus we kunnen water koken voor een kop thee en zelfs eten bereiden. Kaarsen batterijlampjes en zelfs een olielamp zijn voorhanden. Wanneer de storm vannacht over ons heentrekt kan het zijn dat we morgenochtend geen stroom hebben. We zien wel.

Het westen van Ierland ligt aan de Atlantische oceaan. Tussen Amerika en Ierland ligt geen land, hetgeen betekent dat Atlantische stormen behoorlijk kunnen huishouden wanneer ze Ierland bereiken. Wij wonen op een uur rijden van de Atlantische kust en dat is maar goed ook. Pal aan de kust wonen kan heel mooi zijn maar wanneer je huis een aantal keren is ondergelopen of op een andere manier beschadigd door een zware storm, is de lol er snel af. Het is voorspeld dat de klimaatverandering voor Ierland betekent dat naast warmer weer er waarschijnlijk meer zware stormen zullen plaatsvinden. Dat zal niet alleen voor windschade zorgen maar ook waterschade door hevige regenval, opgestuwd water uit de oceaan maar ook uit de rivieren. Ook zonder storm kan hevige regenval al voor problemen zorgen omdat men ook in Ierland zo dom is geweest om huizen te bouwen in overstromingsgebieden met als gevolg dat het overtollige water nergens heen kan en er langs rivieren straten en huizen onderlopen. Je kunt wel bedenken wat zware storm in combinatie met hevige regenval kan betekenen.

Waarschijnlijk zal storm Hannah waar wij wonen wel meevallen. Ik hoop het, vooral voor de tuin. We zijn er in ieder geval klaar voor: de vuilcontainers zijn al in de schuur geplaatst, net als de droogmolen, de plastic compostvaten zijn met stenen en autobanden verzwaard zodat de deksels er niet af kunnen waaien, batterijen zijn opgeladen, kaarsen zijn op voorraad, oh, en we hebben brood, maar dat is een Iers grapje. Lang verhaal.

storm Hannah 2

Het kleurrijke beeld van storm Hannah.


Een reactie plaatsen

Abortusreferendum.

Vandaag is er een referendum in Ierland. Er is een wetswijziging nodig en dat kan alleen na een referendum. Het gaat over het zogenaamde 8th Amendment dat in 1983 onder druk van de katholieke kerk en de rechtse pro-life beweging via een referendum in het Ierse wetboek was toegevoegd, waarin wordt gesteld dat de foetus dezelfde rechten heeft als de moeder. (Klik hier voor meer achtergrondinfo in het Engels). Ierland is naar mijn weten het enige land met deze bepaling in de wetgeving. Dit betekent dat abortus onder geen voorwaarde is toegestaan in Ierland. Het is vreemdgenoeg wel toegestaan om voor een abortus naar een ander land te gaan waardoor Ierse vrouwen zich genoodzaakt zien om abortussen in Engeland uit te laten voeren of abortuspillen on-line te kopen, hetgeen natuurlijk erg onveilig is omdat het niet onder begeleiding van een arts is. Een duidelijk geval van de kop in het zand steken: het gebeurt wel, maar we willen er niets van weten.

Momenteel echter, sterven vrouwen in Ierse ziekenhuizen omdat tijdens een crisiszwangerschap een arts niet mag ingrijpen zolang de foetus nog een hartslag heeft. Onbegrijpelijk. Een gewild zwangere vrouw die erachter komt dat de foetus zulke abnormaliteiten heeft dat het buiten de baarmoeder slechts enkele uren kan overleven en dan waarschijnlijk ook nog in pijn, moet toch de volledige zwangerschap en geboorte doormaken of moet naar Engeland afreizen voor een abortus. Een meisje dat na een verkrachting zwanger is geraakt, kan in Ierland geen abortus krijgen maar moet naar Engeland reizen, enz, enz. Het moge duidelijk zijn dat deze wet de lichamelijke en geestelijke gezondheid van vrouwen in de weg staat, vandaar dat er vandaag opnieuw een referendum wordt gehouden om te proberen de 8th amendment ongedaan te maken.

Helaas is Ierland niet alleen een “Ireland of the welcomes” waarvan de toeristen vaak zeggen dat de mensen zo gastvrij en warm zijn. Het heeft, net als veel andere landen, ook een meer donkere kant. Er functioneren een aantal organisaties binnen Ierland die het land moreel gezien weer een aantal eeuwen willen terugzetten, vaak gesteund door Iers-Amerikanen die vaak nog behoudender zijn dan de Ieren zelf. Jaren lang heeft de katholieke kerk de toon gezet en hadden ultrarechtse katholieke bewegingen als “The Legion of Mary” grote invloed. Gelukkig is de morele invloed vanuit de katholieke kerk een stuk verminderd na alle schandalen die veel mensen hebben wakkergeschud en beginnen steeds meer Ieren in te zien dat de kerk niet altijd de waarheid in pacht heeft. Jammergenoeg zitten er onder de immigranten in Ierland veel Poolse, Filipijnse en Afrikaanse katholieken en protestanten die vaak weer erg conservatief zijn en neemt de conservatieve moslimpopulatie in Ierland toe. Daarnaast zijn de protestantse kerken zoals de zogenaamde “Born Again Christians” ook in opmars. Dit zijn de mensen die tijdens de Gay Pride marsen langs de kant staan met borden dat alle homoseksuelen in de hel komen. Dit soort intolerantie kunnen we in Ierland missen als kiespijn, net nu er een meerderheid in Ierland voor verandering lijkt te zijn want drie jaar geleden hebben de Ieren in een referendum vóór het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht gestemd; iets wat een aantal jaren daarvoor nog voor onmogelijk werd gehouden.

Net als de campagne in de maanden voor het huwelijksreferendum, was de campagne voor dit abortusreferendum ook zeer verhit. De NO kant beschuldigde de YES kant van babymoord en bracht veel onjuiste informatie naar buiten. Het ging echt hard tegen hard op sociale media, posters, radio en televisie en op straat waar vooral mensen uit het NO kamp zeer agressief optraden tegen mensen uit het YES kamp die folder en informatie verstrekten. Posters werden beklad of van palen gerukt, bedreigingen over en weer geuit en beide kampen beschuldigden elkaar van het aannemen van geld uit Amerika.

Na vandaag weten we hoe Ierland er voor staat wat abortuswetgeving betreft, maar zelfs als de verandering van wetgeving erdoor komt, zal de NO kant alles uit de kast halen om het moeilijk te maken. Eén ding is zeker: deze discussie heeft heel veel losgemaakt in Ierland waarbij de gemoederen erg verhit zijn geraakt en – wat de uitslag ook moge zijn –  na vandaag zal Ierland voor iedereen die hier woont niet meer hetzelfde zijn.

NB: update na het referendum. De YES vote heeft gezegevierd. Het 8th amendment zal worden geschrapt, hetgeen abortus tot 12 weken mogelijk gaat maken. De NO kant heeft al aangegeven dat ze de strijd niet zullen opgeven.

Abortus ja en nee posters

De verhitte strijd over het wel of niet verwijderen van de 8th amendment in posters.


Een reactie plaatsen

Kiezen.

Vandaag zijn er nationale verkiezingen in Ierland, iets waar ik me niet zo mee bezig houd aangezien ik hier in Ierland alleen voor lokale en Europese verkiezingen mag stemmen. Mijn vriendin, die Ierse is, heeft het er echter maar moeilijk mee want veel te kiezen valt er niet. Ierland kent een aantal politieke partijen met daarnaast nog een aantal onafhankelijke kandidaten. In Ierland stemt men vrij conservatief waarmee ik niet de partijen bedoel – alhoewel men daarin ook vrij conservatief stemt – maar het stemgedrag. Men kiest vaak op partijen waar de ouders ook al voor stemden. Meestal kent men lokale en regionale politici van die partij persoonlijk en deze personen hebben vaak het een en ander voor de familie gedaan en voor wat hoort wat. Wij hebben ze ook wel aan de deur gehad bij lokale verkiezingen met beloftes dat wanneer wij op hen stemden, dat zij er dan voor zouden zorgen dat de gaten verderop in het weggetje voor ons huis sneller werden gedicht enz. Een van de lokale politici speelt Ierse muziek en ik heb regelmatig met hem samen in sessies gespeeld. Hij verwachtte duidelijk dat ik daarom op hem zou stemmen. Hij zit echter bij de verkeerde partij. Sorry, dus.

In Ierland heb je twee grote partijen: Fianna Fáil en Fine Gael en daarnaast nog een aantal nog wat kleinere partijen. De landelijke partijen zijn:

Fianna Fáil (strijders voor Ierland) is afgesplitst uit de Sinn Féin partij en was tegen het verdrag met Groot-Brittannië dat van Ierland in 1921 een vrijstaat maakte, op dat moment het hoogst haalbare. Wordt gezien als gematigd tot centrum rechts en zat aan de linkerkant van Fine Gael maar komt meestal uit aan de rechterkant. Oprichter Éamon de Valera. Populistisch liberaal. Opgericht in 1926. (Eamon de Valera was katholieker dan de paus en een enorme eikel dus daar zou ik nooit op stemmen)

Fine Gael (Stam/familie van de Ieren) wordt gezien als centrum rechts maar rechtser dan Fianna Fáil maar dat klopt eigenlijk niet meer aangezien ze vaak aan de linkerkant van Fianna Fáil uitkomen. Ze regeren dan ook met Labour. Vergelijkbaar met de Christen Democraten en liberaal conservatief. Afgesplitst uit Sinn Féin en opgericht in 1933 als een pro treaty partij, dus voor de vrijstaat. Claimen Michael Collins als hun leider. Momenteel zitten ze dus in de regering met Labour en Enda Kenny, de huidige leider van Fine Gael, is de premier.

Sinn Féin (Wijzelf) werd in 1905 door Arthur Griffith opgericht en was voor de opheffing van de unie met Groot-Brittannië. De partij streefde naar een onafhankelijk koninkrijk in Ierland. Na de paasopstand in 1916 (waar Sinn Féin overigens niet bij betrokken was), traden meer radicale nationalisten tot de partij toe en namen die in 1917 over waarna het een Iers republikeinse partij die sterke banden had met de I.R.A. Nadat Ierland een republiek werd, was de partij nog voornamelijk in Noord-Ierland actief maar de laatste tientallen jaren is de partij ook in de republiek weer sterk vertegenwoordigd. Ze behoren tot de Eurosceptici.

Labour is de Ierse PVDA en zit momenteel in de regering met Fine Gael.

De Social Democrats waren verdwenen maar zijn sinds juli 2015 in een nieuw jasje met nieuwe mensen weer terug. Dit is een gematigd links liberale partij die zich nu weer moet bewijzen. Wanneer je het partijprogramma bekijkt dan hebben ze redelijk duidelijke standpunten en mochten ze er in slagen om in het parlement te komen, dan kunnen ze een goed alternatief voor de twee grote partijen vormen.

Anti-Austerity Alliance–People Before Profit is opgericht in 2005 als people before profit en is in 2015 samengegaan met de anti-austerity alliance om samen tegen alle strikte maatregelen van Brussel te vechten.

Renua is een in 2015 opgerichte, vrij rechtse partij die pro-life, dus radicaal tegen abortus, is.

Dan zijn er nog de Workers and Unemployed Action, een regionale partij uit het zuidoosten die nu ook landelijk in de politiek zit. Ze zijn links en voornamelijk op werkgelegenheid gericht, de Independent Alliance, een samengaan van een aantal onafhankelijken dat geen politieke partij genoemd mag worden en individuele onafhankelijken. Vaak zitten ze aan de linkerkant van het spectrum. (Links betekent in Ierland eigenlijk: iets minder conservatief)

De Green party, opgericht in 1981, is de groene partij maar spelen landelijk geen rol meer.

Eigenlijk valt er dus in Ierland voor de serieuze, meer progressieve kiezer niet zoveel te kiezen. Conservatief en iets minder conservatief en dan heb je het wel gehad. Is in Nederland de grote hoeveelheid aan partijtjes soms gekmakend, In Ierland is het gebrek aan variatie om tureluurs van te worden. Binnenkort weten we waar we de komende jaren aan overgeleverd zijn. Veel verschil met de huidige regering zal het waarschijnlijk niet maken.

Ireland-General-Election-2016

 


Een reactie plaatsen

Aftroeven.

“Goh, nog een Nederlander” klinkt het met luide stem wanneer ik mij omdraai terwijl mijn partner en mijn achternichtje zich naar de winkeltjes begeven om wat te drinken te kopen. De man, ik schat hem zo tegen de zestig, zegt stralend: “wat is Ierland toch mooi hè” en vervolgt met een begrijpende blik op mijn fotospullen, “uw eerste keer in Ierland?” “Nee, mijn eerste keer was in 1989”, zeg ik, waarop ik ademhaal om hem mijn Ierlandverhaal in een paar zinnen te vertellen maar daar krijg ik de kans niet voor. “Ik kom hier al sinds 1976 en het is wel enorm veranderd sinds ik hier de eerste keer met mijn rugzak kwam. Sindsdien kom ik hier bijna jaarlijks met mijn vrouw.” Daarna komt er een heel verhaal over hoeveel ze in Ierland gereisd hebben, dat hij geen foto’s meer maakt omdat het landschap in zijn geheugen gegrift staat. O, hij begrijpt het wel dat mensen foto’s maken want het is toch allemaal schitterend, maar wanneer je hier zo vaak komt dan voelt het bijna als thuis en thuis maak je toch ook niet voortdurend foto’s. Ik merk dat ik licht geïrriteerd begin te raken door de manier waarop de man praat.”Ik zit er aan te denken om met vervroegd pensioen te gaan en mijn vrouw en ik denken er aan om dan hier maar te gaan wonen”, besluit hij en kijkt me met een triomfantelijke blik aan. Dit is mijn kans. Snel zeg ik: “ja, het is hier wel prettig wonen. Ik woon hier nu sinds 2000 in het graafschap Limerick”. Verbouwereerd kijkt hij me aan. “Mijn vrouw is Ierse”, vervolg ik. “Maar ik hoorde haar toch duidelijk Nederlands spreken met uw dochter”, zegt hij iets achterdochtig. Ik leg uit dat ik geen dochter heb maar dat mijn achternichtje uit Nederland is komen logeren, dat Orla en ik zes jaar samen in Nederland hebben gewoond, waar ze de taal heeft geleerd, dat ze vertaalt, drukproeven corrigeert en kunstenares is. Ik vertel over mijn baan in de gezondheidszorg en mijn werk als fotograaf en dat ik al vanaf 1989 Ierse traditionele muziek op verschillende instrumenten speel. Ik voel me bijna schuldig over de manier waarop ik nu aan het praten ben want het voelt als opscheppen terwijl ik toch puur de feiten vertel. Om het nog wat erger te maken geef ik hem tot slot nog wat goede raad voor wanneer hij ooit besluit in Ierland te gaan wonen. Dan begeef ik me op weg om mij weer bij Orla en Emma te voegen na een wat lauw afscheid van de nog steeds wat beduusde man. Ik kom ze halverwege tegen. Orla geeft mij een flesje water en een broodje. We besluiten nog een tijdje op de klippen van Moher te blijven. Terwijl we onze broodjes oppeuzelen hoor ik in de verte een stem: “dus het is uw eerste keer in Ierland?” De man heeft een ander slachtoffer gevonden.

Cliffs of Moher with sea mist.

Cliffs of Moher met zeemist.