limerick-groninger

Een blog over Ierland.


Een reactie plaatsen

Brexit.

Begin jaren 90, de eerste keer dat ik door Noord-Ierland reisde, was er nog een hevig versterkte, door Britse soldaten bewaakte grenspost. Toen ik in de bus vlak voor de grenspost mijn camera tevoorschijn haalde, werd me direct verteld om die weer weg te stoppen omdat de camera anders aan de grens afgepakt kon worden want foto’s maken bij de grenspost was uit den boze. Door de Noordierse straten liepen en reden nog gewapende patrouilles en er vlogen geregeld helicopters over. In augustus 1998 ging er in Omagh een autobom af, vier maanden na het tekenen van het Good Friday vredesverdrag. Een splintergroep was het niet eens met dit verdrag en had daarom deze laffe bomaanslag gepleegd waarbij 29 mensen om het leven kwamen. Orla en ik waren een dag tevoren nog in Omagh geweest, wat het voor ons wel heel dichtbij bracht. Daarna werd het betrekkelijk rustig in Noord-Ierland, op enkele jaarlijkse incidenten rond de oranjemarsen in juli na. De grensposten werden afgebroken en de grensbewaking verdween. Het vredesproces bleek te werken. Sindsdien is er een levendig grensverkeer met de bijbehorende handel waarvan de bewoners in de grensstreek voor een groot deel afhankelijk van zijn.

Jammergenoeg lijkt het Verenigd Koninkrijk nu roet in het eten te gaan gooien met hun Brexit. Aangezien Noord-Ierland deel is van het Verenigd Koninkrijk, wordt dit de enige fysieke landsgrens tussen dat Verenigd Koninkrijk en de EU, een grens die de meeste Noord-Ieren en Ieren open willen houden voor uiteenlopende redenen. Een harde grens betekent dat het grensverkeer niet meer vrij is, dat er allerlei heffingen op producten komen, dat er andere regels gaan gelden in de beide delen en dat aardig wat mensen problemen zullen krijgen met hun werk aangezien sommige grensbewoners over de grens werken. We hebben het dan nog niet eens over de grensbewaking gehad die nodig is in het geval er geen goede overeenkomst wordt afgesloten en er een harde grens komt. Dat zal de republiek Ierland flink wat geld gaan kosten want het gaat hier over een 499 km lange grens met veel kleine slingerweggetjes waarbij waarschijnlijk militairen moeten worden ingeschakeld om langs alle kleine weggetjes in het grensgebied te patrouilleren om smokkelen tegen te gaan.

Een ander gevaar dat op de loer ligt is het weer oplaaien van sectarisch geweld. In Noord-Ierland loopt men nog altijd op eierschalen en er is niet veel voor nodig om de zo lang onderhandelde vrede weer op losse schroeven te zetten.

Het Verenigd Koninkrijk is daarom in onderhandeling om de grens met de Ierse republiek open te houden, ook bij een no-deal brexit. Daarvoor is een zogenaamde “backstop” constructie bedacht: een noodplan waarbij de Europese Unie wil dat Noord-Ierland in de douane-unie blijft, hetgeen de Britten niet willen omdat ze geen uitzonderingspositie willen voor Noord-Ierland binnen het Verenigd Koninkrijk. De Britten willen liefst als geheel tijdelijk in de douane-unie blijven, maar dat ziet de EU absoluut niet zitten en ook de harde kern van de Brexit aanhangers vreest dat het Verenigd Koninkrijk dan nog een hele tijd aan Brussel vastzit en zit die deal ook niet zitten. Natuurlijk zijn er nu velen in zowel het VK als Noord-Ierland en de republiek Ierland die stiekem hopen dat de hele Brexit op deze problematiek strandt en dat de Brexit niet meer doorgaat. Het zou Ierland in ieder geval een hoop geld schelen want zelfs al komt er een overeenkomst en een open grens met Noord-Ierland; het gaat alleen al voor de handel veel geld kosten met alle regels en in – en uitvoerrechten. Het Verenigd Koninkrijk is een belangrijke markt voor Ierland. Hier in Ierland vreest men voor een nieuwe recessie na een Brexit. Vooralsnog blijft het spannend en houden de Ieren hun adem in.

Controle post van het Britse leger.

Een Noord-Ierse controle post van het Britse leger in de jaren 80.

road block

Kleine wegen waren geblokkeerd op de grens van Noord-Ierland en Ierland.

De grens tussen Noord-Ierland en Ierland anno 2019.

Grensprotest tegen de Brexit bij grensovergang tussen Ierland en Noord-Ierland.

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Kiezen.

Vandaag zijn er nationale verkiezingen in Ierland, iets waar ik me niet zo mee bezig houd aangezien ik hier in Ierland alleen voor lokale en Europese verkiezingen mag stemmen. Mijn vriendin, die Ierse is, heeft het er echter maar moeilijk mee want veel te kiezen valt er niet. Ierland kent een aantal politieke partijen met daarnaast nog een aantal onafhankelijke kandidaten. In Ierland stemt men vrij conservatief waarmee ik niet de partijen bedoel – alhoewel men daarin ook vrij conservatief stemt – maar het stemgedrag. Men kiest vaak op partijen waar de ouders ook al voor stemden. Meestal kent men lokale en regionale politici van die partij persoonlijk en deze personen hebben vaak het een en ander voor de familie gedaan en voor wat hoort wat. Wij hebben ze ook wel aan de deur gehad bij lokale verkiezingen met beloftes dat wanneer wij op hen stemden, dat zij er dan voor zouden zorgen dat de gaten verderop in het weggetje voor ons huis sneller werden gedicht enz. Een van de lokale politici speelt Ierse muziek en ik heb regelmatig met hem samen in sessies gespeeld. Hij verwachtte duidelijk dat ik daarom op hem zou stemmen. Hij zit echter bij de verkeerde partij. Sorry, dus.

In Ierland heb je twee grote partijen: Fianna Fáil en Fine Gael en daarnaast nog een aantal nog wat kleinere partijen. De landelijke partijen zijn:

Fianna Fáil (strijders voor Ierland) is afgesplitst uit de Sinn Féin partij en was tegen het verdrag met Groot-Brittannië dat van Ierland in 1921 een vrijstaat maakte, op dat moment het hoogst haalbare. Wordt gezien als gematigd tot centrum rechts en zat aan de linkerkant van Fine Gael maar komt meestal uit aan de rechterkant. Oprichter Éamon de Valera. Populistisch liberaal. Opgericht in 1926. (Eamon de Valera was katholieker dan de paus en een enorme eikel dus daar zou ik nooit op stemmen)

Fine Gael (Stam/familie van de Ieren) wordt gezien als centrum rechts maar rechtser dan Fianna Fáil maar dat klopt eigenlijk niet meer aangezien ze vaak aan de linkerkant van Fianna Fáil uitkomen. Ze regeren dan ook met Labour. Vergelijkbaar met de Christen Democraten en liberaal conservatief. Afgesplitst uit Sinn Féin en opgericht in 1933 als een pro treaty partij, dus voor de vrijstaat. Claimen Michael Collins als hun leider. Momenteel zitten ze dus in de regering met Labour en Enda Kenny, de huidige leider van Fine Gael, is de premier.

Sinn Féin (Wijzelf) werd in 1905 door Arthur Griffith opgericht en was voor de opheffing van de unie met Groot-Brittannië. De partij streefde naar een onafhankelijk koninkrijk in Ierland. Na de paasopstand in 1916 (waar Sinn Féin overigens niet bij betrokken was), traden meer radicale nationalisten tot de partij toe en namen die in 1917 over waarna het een Iers republikeinse partij die sterke banden had met de I.R.A. Nadat Ierland een republiek werd, was de partij nog voornamelijk in Noord-Ierland actief maar de laatste tientallen jaren is de partij ook in de republiek weer sterk vertegenwoordigd. Ze behoren tot de Eurosceptici.

Labour is de Ierse PVDA en zit momenteel in de regering met Fine Gael.

De Social Democrats waren verdwenen maar zijn sinds juli 2015 in een nieuw jasje met nieuwe mensen weer terug. Dit is een gematigd links liberale partij die zich nu weer moet bewijzen. Wanneer je het partijprogramma bekijkt dan hebben ze redelijk duidelijke standpunten en mochten ze er in slagen om in het parlement te komen, dan kunnen ze een goed alternatief voor de twee grote partijen vormen.

Anti-Austerity Alliance–People Before Profit is opgericht in 2005 als people before profit en is in 2015 samengegaan met de anti-austerity alliance om samen tegen alle strikte maatregelen van Brussel te vechten.

Renua is een in 2015 opgerichte, vrij rechtse partij die pro-life, dus radicaal tegen abortus, is.

Dan zijn er nog de Workers and Unemployed Action, een regionale partij uit het zuidoosten die nu ook landelijk in de politiek zit. Ze zijn links en voornamelijk op werkgelegenheid gericht, de Independent Alliance, een samengaan van een aantal onafhankelijken dat geen politieke partij genoemd mag worden en individuele onafhankelijken. Vaak zitten ze aan de linkerkant van het spectrum. (Links betekent in Ierland eigenlijk: iets minder conservatief)

De Green party, opgericht in 1981, is de groene partij maar spelen landelijk geen rol meer.

Eigenlijk valt er dus in Ierland voor de serieuze, meer progressieve kiezer niet zoveel te kiezen. Conservatief en iets minder conservatief en dan heb je het wel gehad. Is in Nederland de grote hoeveelheid aan partijtjes soms gekmakend, In Ierland is het gebrek aan variatie om tureluurs van te worden. Binnenkort weten we waar we de komende jaren aan overgeleverd zijn. Veel verschil met de huidige regering zal het waarschijnlijk niet maken.

Ireland-General-Election-2016